Wednesday, October 26, 2016

Introduction and Preface-Anusthan-A Discourse By Shri Upasani Maharaj Of Sakori

 ஸகோரி  
ஸ்ரீ உபாஸனி மஹராஜின் 
பேருரை
 - ஒரு அறிமுகமும், முன்னுரையும்-

 ( Translated into Tamil   by : Dr. Sankarkumar , USA)
(E mail: Sankar.Kumar@ssa.gov)

 
 
அனைவருக்கும் இனிய, ஆசீர்வதிக்கப்பட்ட குரு பூர்ணிமா வாழ்த்துகள்!
இன்றைய குரு பூர்ணிமா நன்னாளில் குரு ஸாயி தேவரின் பரிபூரண ஆசிகள் நம்மனைவருக்கும் கிடைத்திருப்பதாக உணர்கிறேன். கீழே நான் கொடுத்திருக்கிற குறிப்புகளைப் படித்தால் நான் சொல்வது உங்களுக்கும் விளங்கும்.
இவ்வகையில் நம்மை பாபா வாழ்த்துவது மிகவும் சிறப்பானது. நம்மை என நான் சொல்லும்போது, இந்த வலைதளத்தின் வாயிலாகச் செயல்படுபவரோடு கூட, அமைதியாக இதன் வளர்ச்சிக்குப் பாடுபடும் அனைவரையும் சேர்த்தே சொல்லுகிறேன். அப்படிச் செயலாற்றுபவர்களில் ஒருவர் ஸாயிதேவரின் அன்பார்ந்த மகளாகிய, எனது அருமைச் சகோதரி ஆஷாலதா.
ஷீர்டியிலிருந்து திரும்பியபின், சில நாட்களுக்கு முன், அவரிடமிருந்து சில கடிதங்கள் வந்தன. அவற்றுள் ஒன்றில், தான் ஷீர்டி மற்றும் 'உபாஸனி மஹராஜின்ன் ஸகோரி ஆஸ்ரமத்துக்குச் சென்று வந்ததைப் பற்றிக் குறிப்பிட்டிருந்தார். தான் படித்த ஒரு நூலைப் பற்றிக் குறிப்பிட்டு, தன்னை மிகவும் கவர்ந்த அந்த நூலை நமது தளத்தில் பதியலாமா எனக் கேட்டிருந்தார்.
அந்த நூலைப் பற்றிக் கேள்விப்பட்டு மிகவும் மகிழ்ந்தாலும், நமது தளத்தில் அதைப் பிரசுரிப்பது உசிதமாகுமா எனச் சற்றே தயங்கினேன். இந்தக் குழப்பத்துக்கு விடைகாண வேண்டி, பாபாவிடமே அந்தக் கேள்வியை முன்வைத்தேன்.
இரு நாட்களாகியும், ஒரு பதிலும் வரவில்லை; நானும் அது பற்றி மறந்துபோனேன். மறுநாள் வியாழக்கிழமை. அன்று பல்வேறு காரணங்களால் என்னால் இணையம் பக்கமே வர இயலவில்லை. தற்செயலாக ஈ-மெயிலை நோக்கியபோது, சகோதரர் ரோஹித் பேஹலிடமிருந்து ஒரு மடல் வந்திருந்தது. 'கன்யாகுமாரி என்பவர் எழுதிய ஷீர்டியில் ஸாயிபாபாவுடன் உபாஸனி மஹராஜின் நூற்றாண்டு விழாக் கொண்டாட்டம்' என்னும் செய்தியைக் கண்டேன்.
மேற்கொண்டு தொடரும் முன், பல ஆண்டுகளுக்கு முன்னர், நாங்கள் உபாஸனி மஹராஜின் ஆஸ்ரமத்திற்கு சென்றபோது, எங்களுடன் கூட வந்த லீலாதர்'ஜி அவர்களுக்கு எனது நன்றியைத் தெரிவித்துக் கொள்கிறேன். ஆஸ்ரமத்தைப் பற்றியும், ஸ்ரீ உபாஸனி மஹராஜைப் பற்றியும் அரிய பல தகவல்களை அப்போது நாங்கள் பெற்றோம்.
பாபாவுக்குத் தன்னாலியன்ற வகையிலெல்லாம் சேவை செய்ய முன்நிற்கும் சகோதரி ஆஷாவுக்குஎனது நன்றி. அவருடைய உதவியின்றி இந்த அரிய நன்மணிகள் இணைய உலகுக்குக் கிடைத்திராது. நம்மைப் போன்ற பல்லாயிரக்கணக்கானோரும் பயனடைந்திருக்க இயலாது.
கடந்த 7.7.2009 குரு பூர்ணிமா நாளன்று 'ஸ்ரீ நரஸிம்ஹ ஸ்வாமி' அவர்களின் வாழ்க்கை சரிதமான 'பூமணம் பரவுதல்போல' என்னும் நூலை முதன்முறையாக இங்கே வெளியிட்டோம். இன்றும், அதேபோன்ற குரு பூர்ணிமா தினத்தில், ஸ்ரீ உபாஸனி மஹராஜின் அருளுரையான 'அனுஷ்டான்' என்னும் நூலை இங்கே அளிக்கிறோம்,. மராத்தி மூலத்திலிருந்து திரு. எஸ். சுப்பாராவ் என்பவரால் இந்த நூல் மொழியாக்கம் செய்யப்பட்டது.
முந்தைய நூல் வெளியீட்டின்போது, உபாஸனி மஹராஜும், ஷீர்டி ஸாயிபாபாவும் என்னும் தலைப்பில் இரண்டு பதிவுகளை இட்டிருந்தேன். படிக்க விரும்புவோருக்காக அவற்றின் சுட்டிகள் இங்கே கீழே.
  • முதல் பகுதி
  • இரண்டாம் பகுதி
  • இனி, சகோதரி ஆஷாவின் மடலையும், முன்னுரை, மற்றும் முதல் பகுதியை இங்கே அளிக்கிறேன்.
  • முன்னுரை.
  • 'அனுஷ்டான்' என்றால் என்ன?
ஜெய் ஸாயிராம்.
எனது ஸத்குரு ஸாயியின் மலரடிகளில்,

அன்புடன் மனிஷா

சகோதரி ஆஷாலதாவின் மடல்:
அன்பு சகோதரி மனிஷா,
நம் அனைவரையும் ஆசீர்வதித்து, எப்போதும் நம்முடனேயே இருக்க நமது ஸத்குரு ஸாயிராமனைப் பிரார்த்திக்கிறேன்.
கடந்த 2011-ம் ஆன்டு, மே மாதம் 25-ம் நாளன்று எனது மூத்த மகனின் பிறந்தநாளன்று பாபாவைத் தரிசித்து, அவரது பேரருளைப் பெற்றதை நீங்கள் அறிவீர்கள். அவரருளால், நேரம் வரும்போது, அந்த அனுபவங்களை விரிவாக இங்கே பகிர்ந்துகொள்ள ஆசைப்படுகிறேன்.
இந்த யாத்திரையின்போது, சகோரியில் இருக்கும் உபாஸனி மஹராஜின் ஆஸ்ரமத்திற்குச் செல்லும் வாய்ப்பும் கிடைத்தது. அவர் உபதேசங்கள் அடங்கிய ' அனுஷ்டான்’ என்னும் நூலையும் வாங்கினேன்.அவரது பொன்மொழிகள் அடங்கிய அந்த நூலைப் படித்து ஆனந்தம் அடைந்தேன். நமது வலைதளத்தின் மூலம் அவற்றை நமது வாசகர்களுடன் பகிர்ந்துகொள்ள வேண்டுமென ஸாயி அருளால் நிச்சயித்தேன்.
எனது இந்த ஆசையை 2 வாரங்களுக்கு முன் உங்களிடம் தெரிவித்தபோது, பதிலேதும் வரவில்லை என்பதால், மீண்டும் நினைவூட்டினேன். சரி, இல்லை என்றில்லாமல், உங்களுக்கு வந்த ஒரு மடலை எனக்கு அனுப்பி, அதன் மூலம் ஒரு அழகான பதிலை அப்போது நீங்கள் கூறினீர்கள். கன்யாகுமாரி என்பவர் அந்த ஆஸ்ரமத்துக்குச் சென்று சாயி மற்றும் உபாஸனி மஹராஜ் இருவரும் சந்தித்த நாளின் நூறாவது ஆன்டுவிழாக் கொண்டாட்டத்தின்போது, சாயி பாதுகைகளுக்கு நடத்திய பூஜையின் விவரம் அடங்கிய அந்த மடலின் மூலம், நமது இணையதளத்தின் மீதும், நாம் செய்யும் சேவையின் மீதும் ஸாயி கொண்டுள்ள அன்பினை அந்த மடல் காட்டியது. அதையே தொடக்கமாகக் கொண்டு, இந்த அற்புதமான உபதேச நூலை இங்கே பகிர்கிறேன்.
ஸாயிராம்.
ஆர். ஆஷாலதா.
 


அனுஷ்டான்
'ஸகோரி உபாஸனி மஹராஜின் அருளுரை'
மராத்தி மூலத்திலிருந்து மொழியாக்கம் - S. சுப்பாராவ். M.A
மேனேஜர்
உபாஸனி கன்யாகுமாரி ஸ்தான்,
சகுரி P.o., ரஹாதா
அஹமத் நகர் மாவட்டம்.

முன்னுரை
1910-14 வரை நான்காண்டுகள் ஷீர்டி ஸாயிபாபாவின் கீழ் கடுமையான தவத்தில் ஈடுபட்டபின், கரக்பூரில் பலருக்கும் நடுவே ஓராண்டு பெருமையுடன் வாழ்ந்தபின்னர், ஸ்ரீ உபாஸனி பாபா மஹராஜ் 1917-18-ல் அஹமத்நகர் ஜில்லாவில் கோர்கார்வ்ன் தாலுகாவிலுள்ள ஸகுரி என்னும் சிறிய கிராமத்தில் வசிக்கத் தொடங்கினார்.
ஊருக்கு வெளிப்புறம் இருந்த சுடுகாட்டுப் பகுதியில், ஒரு சில ஏழை விவசாயிகளின் உதவியால் ஒரு சிறு குடிசை அமைக்கப்பட்டது. அதன்பின், மூங்கில்களால் கட்டப்பட்ட ஒரு கூண்டுக்குள் தானே வலியவந்து 15 மாதங்கள் வாசம் செய்தார்.
விசேஷமான இந்துப் பண்டிகை நாட்களில் ஆயிரக்கனக்கானோர் அங்கே கூடுவது வழக்கம். அப்போது பல்வேறு தலைப்புகளில் மஹராஜ் அருளுரைகள் அருளினார். அவற்றில் ஒன்றே இந்த நூலின் கருப்பொருள்.
அந்நாட்களில், மங்களமூர்த்தி என்னும் ஒரு துறவி ஸகுரியில் வாழ்ந்திருந்தார். கணபதி உபாசகராகிய அவர் முத்கல புராணம் என்னும் நூலின் பகுதிகளை தினந்தோறும் பாபாவின் முன்னிலையில் அமர்ந்து படிப்பார். ஒருமுறை அவர் அவ்வாறு படிக்கும்போது, திடீரென மழை பெய்யத் தொடங்கியது. அவர் அமர்ந்திருந்த தரை சேறும், சகதியுமாக ஆனது. உள்ளே மூங்கில் கூண்டுக்குள் அமர்ந்திருந்த மஹராஜ், 'வெளியே எப்படி இருக்கிறது?' எனக் கேட்டார். மங்களமூர்த்தி ஸ்வாமியும்' நன்றாகவே இருக்கிறது' எனப் பதில் கூறினார். அப்போது பாபா பின்வருமாறு கூறினார்:
ஒருவனது உணவு அடுத்தவனுக்கு விஷமாகிறது. உனக்கு நல்லதெனப் படுவது அடுத்தவருக்குத் துன்பமாகலாம். நீங்கள் உட்கார ஒரு நல்ல இடமும், நூலை வைத்துக்கொள்ள நல்லதொரு பீடமும் இருக்கிறது. ஆகவே, மற்றவர் அஸௌகரியத்தைப் பற்றி நீங்கள் அறியவில்லை. அங்கிருக்கும் நரஸிங்க மஹராஜைப் பாருங்கள். கால்விரல் நுனியை அழுத்தி, தனது உடல் சேறாகாமலிருக்க எப்படி தவிக்கிறார் எனக் கவனியுங்கள். பொதுவாக நாம் அனைவருமே மற்றவர் அவதியை உணராமல், நமது நலனை மட்டுமே கவனிக்கிறோம்' எனக் கூறிவிட்டு, மற்ற அன்பர்களைப் பார்த்து, அங்கே சகதியாக இருந்து உட்கார வசதி இல்லாமல் இருந்தால், நீங்கள் எல்லாரும் தாராளமாக உள்ளே வரலாம்' என்றார்.

"அனுஷ்டான்" என்றால் என்ன?

ஏதேனும் புனித நூலைப் படிக்கவோ, கேட்கவோ செய்யும் ஒருவர், ஒரு சில கட்டுப்பாடுகளைக் கடைபிடிக்க வேண்டும். அவ்வாறு வரையறுக்கப்பட கட்டுப்பாடுகளே 'அனுஷ்டான்' எனப்படுகிறது.
பலவகையான 'அனுஷ்டானங்கள்' இருக்கின்றன. புனித நூலைப் படிப்பதும் அவற்றுள் ஒன்று. அனுஷ்டானம் என்னும் சொல்லின் பொருள் என்ன? 'அனு' 'ஸ்தான்' என்னும் இரு சொற்களின் கூட்டு இந்தச் சொல். இவ்விரண்டும் சேரும்போது, இலக்கண மரபுப்படி இது 'அனுஷ்டான்' என ஆகிறது. அனு என்றால் 'பிறகு'. ஸ்தான்' என்றால் இடம் அல்லது நிலை எனப் பொருள். நாம் அடையவேண்டுமென அல்லது அடையமுடியாதென நினைக்கின்ற ஒரு இடத்தை அல்லது நிலையைக் குறித்த சொல்லே 'அனுஷ்டானம்'. வேதாந்திகளும், ஆன்மீக சாதனையாளர்களும், அல்லது இவ்வுலக வாழ்வை வெறுக்கின்றவர்களும் அனைத்து ஜீவராசிகளையும் படைத்த அந்தப் பரம்பொருளின் சிறப்பியல்புகளை அனுபவிக்க வேண்டி, புனித நூல்களில் சொல்லப்பட்டிருக்கிற மூல மெய்ப்பொருளை, அரிய ஞானிகளால் கண்டுணரப்பட்ட அந்த தெய்வீகத்தைஅறிந்துகொள்ளக் கடைபிடிக்கும் முறைமையே அனுஷ்டானம் எனப்படும். எவ்வித முயற்சியும் இல்லாமல் தான் விரும்பும் ஒன்றை அடையமுடியாமல், அல்லது அதை அடையவேண்டி, அந்த அனுபவத்துக்காக இடைவிடாத கடின முயற்சிகளை, தானே தனக்குள் ஏற்படுத்திக்கொள்ளும் நிலையே அனுஷ்டானம். இப்போது, இந்தச் சொல்விளக்கம் எந்த அளவுக்குப் பொருத்தமானதெனப் பார்ப்போம்.

பகவான் கிருஷ்ணர், ராதா மற்றும் கோபியரைக் குறித்த நிகழ்வுகள் இதை நமக்குக் காட்டுகின்றன. கோபியர் அனைவரும் கிருஷ்ணன் மீது அளவற்ற அன்பு கொண்டிருந்தனர். திடீரென ஒருநாள் கிருஷ்ணன் மாயமாய் மறைந்துவிட, கோபியர் அனைவரும் என்ன செய்வதெனத் தெரியாமல் தவித்தனர். முன்னரே சொன்னதுபோல, நமக்கு ஒரு பொருள் கிடைக்கவில்லையெனின், நாம் விரும்பிய அந்தப் பொருள் குறித்த குணாதிசயங்களை நமக்குள் அனுபவித்து மகிழ நாம் முனைவோம். அதுபோலவே, ராதையும், பிற கோபியரும், கண்ணனின் பிரிவைத் தாங்கவொண்ணாமல், அவனது நடையுடை பாவனைகளைத் தங்களுக்குள் அனுபவித்து அவ்வாறே செயல்படவும் தொடங்கினர். ஆகவே, நாம் கண்ணனுடன் ஒன்றவிரும்பினால், அவருக்கு சேவை செய்து, தியாகங்கள் புரிந்து, அவரது தெவீகக் குணங்களைப் பிரதிபலிக்கும் வகைய்லான செயல்களைச் செய்ய வேன்டு. தங்களது பெண்மை நிலையை மறந்துவிட்டு, கிருஷ்ணனின் அதிசய சக்திகளையும், பெருமைகளையும் தங்களுக்குள் அனுபவித்து, அவனுடன் ஒன்றாகி, அதன் மூலம் தாங்கள் விரும்பியதை அடைந்து மகிழ்ந்தனர்.
அதுபோலவே, மெய்ப்பொருளை அடைய விரும்புபவரும், அனுஷ்டானத்தின் மூலம், அந்த நிலையை அனுபவிக்க முயற்சி செய்கின்றனர்.

அடுத்து வருவன:
*மாறுபட்ட நிலைபாடுகளை 'இறை அறிதல்' உணர்வாக அனுபவித்தல்.
*மனைவியின் அன்புணர்வைப்போல இறைவனை அடைதல்.
*ஒரு தனிப்பட்ட அனுபவம்.
--
"ஸ்ரீ ராதாகிருஷ்ண மாயி - ஷீர்டி ஸாயி மந்திர் - கொராலே - ஷீர்டி."
அனைவருக்கும் ஸாயியின் அருள் நிறைந்த புண்யதிதி மற்றும் விஜயதசமி வாழ்த்துகள்.
நம்மனைவரையும் ஸாயி ஆசீர்வதித்து வழி நடத்தட்டும். நாம் அனைவரும் அவரது அருளுக்குப் பாத்திரராக ஆவோம்.
இந்த நன்னாளில், ஸாயியால் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டு, அவருக்கு சேவை செய்யும் பாக்கியம் பெற்ற ஒருவரைப் பற்றி எழுதுவதில் மகிழ்ச்சி அடைகிறேன்.
இவரை பாபா ஆசீர்வதித்ததோடு நில்லாமல், இவரது மகளையும் தனது உபதேசங்களைப் பரப்பவும், அவரது சேவையில் ஈடுபடவும் ஆசீர்வதித்திருக்கிறார்.
புனித பூமியாம் ஷீர்டி செல்லும்போதெல்லாம் நான் அன்போடு 'தீதி' என அழைக்கும் இவரைச் சந்தித்து, உரையாடியதையும், இவரது நட்பைப் பெற்றதிலும் பாபாவின் கருணை மிகுந்திருப்பதை எண்ணி மகிழ்கிறேன். இவரதுஅனுபவங்கள், எண்ணங்கள், உணர்வுகள் மூலம் இவர் காட்டும் பரிவினைக் கண்டு, ஸாயி மீதான எனது பக்தியை இவர் மேலும் உரமூட்டி வளர்க்கிறார்.இவருடனான உறவால், நான் என்னை எடை போடவும், திருத்திக் கொள்ளவும், மேலும் என்னை உணரவும் வழிவகுத்து, எனது ஆணவத்தைக் கரைத்து, நான் எனும் இருப்பே மறைந்து போகிறது.
பாபாவின் கர்மபூமி இப்போது இவரது கர்ம பூமி ஆகிவிட்டது. அவரை தீதி என நான் அழைத்தாலும் , எனக்கும் இன்னும் எண்ணற்ற பலர்க்கும் அவர் அதை விடவும் மேலானவர்.
அவர்தான் 'மாயி' என நம்மால் அழைக்கப்படுபவர். நாள்தோறும் இடைவிடாது தன்னலமற்ற ஸாயி சேவையில் ஈடுபட்டு, பல குழந்தைகளை இந்த பணியில் ஈடுபடுத்தி, ஆன்மீக சாதனையில் மெல்ல மெல்ல அவர்கள் அடியெடுத்து வைக்க உதவுகிறார். தற்போது இவரை 'தீதி' என மட்டுமே அழைத்து, போகப்போக இவர் யார் என்பதை நீங்களே அறிந்துகொள்ள வேண்டுமென விரும்புகிறேன். அவரது இளயதுக்கால அனுபவத்தைப் பற்றி அவரே தனது புத்தகத்தில் குறிப்பிட்டிருப்பதை வாசகர்கள் படிக்க விரும்புகிறேன். அதனைத் தொடர்ந்து சகோதரி ஆஷாலதா அவரைச் சந்தித்ததைப் பற்றியும், பாபாவின் சேவையில் தனது வாழ்ப்வையே இவர் அர்ப்பணித்த விவரத்தையும் காணலாம். அந்த ஆலயத்தில் எடுத்த படங்கள் அதற்குப் பின் வரும். இந்த வலைதளத்தைத் தனது சேவையினால் அவர் புனிதப்படுத்ததுவதற்கு என மனப்பூர்வமான நன்றி. மேலொன்றும் சொல்லாமல், தீதி நடந்த பாதையில் நம்மையும் செலுத்த பாபாவை வேண்டி இதனை இங்கே அளிக்கிறேன்.
ஜெய் ஸாயிராம்.
ஷீர்டியில் அமுதம்
இதை எழுதுபவர் குறித்த ஒரு சிறு குறிப்பு.
1943-ல் தமிழ்நாட்டில் இருக்கும் நீலகிரி மாவட்டத்தில், அரவங்காடு என்னும் ஊரில் நால்வரில் இளைய குழந்தையாகப் பிறந்தேன். என் தந்தை ஒரு தீவிர நாத்திகர். என் பாட்டி இறை பக்தியுள்ள ஒரு அன்பான மாது. நான் பிறந்ததிலிருந்து என் தாய் நோய்வாய்ப்பட்டு சாவின் மடியிலேயே இருந்தா. பல மருத்துவர்களிடம் காட்டிப் பலனில்லாமல், கடைசியாக வேலூர் மருத்துவமனைக்கு இட்டுச் சென்றார். வயிற்றில் அறுவை சிகிச்சை செய்து, பல சோதனைகளும் செய்தபின்னார், அவர்களும் 'இனி தேறாது' எனக் கூறி வீட்டுக்கு எடுத்துச் செல்லச் சொல்லிவிட்டனர். ஒருநாள் ஹிந்து பத்திரிகையில், ஸ்ரீ நரஸிம்ஹ ஸ்வாமிஜி என்பவர் கோவையில் இருக்கும் நாகஸாயி மந்திருக்கு வருவதாக அறிந்தார். அவரைப் பற்றிய விசேஷக் கட்டுரை ஒன்றையும் அந்தப் பத்திரிகை வெளியிட்டிருந்தது. அவர் தீராத நோய்களையும் குணப்படுத்துவதாக அறிந்த என் தந்தை என் தாயை அங்கே எடுத்துச் செல்ல நிச்சயித்தார். நானும் கூடச் சென்றேன்.
1949-ல் இது நிகழ்ந்தது. அதற்கு முந்தைய நாள் என் தாய் ஒரு கனவு கண்டார். பல அடியார்கள் புடைசூழ, தாடி வைத்த கிழவர் ஒருவர் பல்லக்கில் அமர்ந்திருப்பதாகக் கண்டார். நீண்ட அங்கி ஒன்றை அவர் அணிந்திருந்தார். அவரைத்தான் நாளை பார்க்கப்போகிறோம் என அறியாமல், தான் கண்ட கனவை என் தந்தையிடம் கூறினார். 'பதவி உயர்வா/ பணமா?, குழந்தைகளா? புகழா? எது வேண்டும்?' என ஸ்வாமிஜி மறுநாள் என் தந்தையைக் கேட்டார். என் தாயைக் காட்டி, 'அவள் மிகவும் நோய்வாய்ப்பட்டிருக்கிறாள். எனக்கு இன்னொரு மனைவி கிடைப்பாள். ஆனால், என் குழந்திகளுக்கு இன்னொரு தாய் கிடைக்கமாட்டாளே' என என் தந்தை கூறினார்.
சாரி என்னும் மருத்துவரை அழைத்து என் தாயைப் பரிசோதிக்கச் சொன்னார். என் தாயின் நாடி மிகவும் பலவீனமாக இருந்தது. பிறகு ஸ்வாமிஜி தனது உள்ளங்கையை என் தாயின் தலை மீது வைத்தார் அது பனிக்கட்டி போல குளிர்ச்சியாக இருந்ததாக என் தாய் கூறினார். மீண்டும் தனது கையை வைக்க, இப்போது அது சூடாக இருப்பதை உணர்ந்தார். 'ஆஹா!' எனச் சொல்லிவிட்டு, பாபாவின் உதியைக் கொடுத்து, 'அச்யுதா, அனந்தா, கோவிந்தா' என்னும் மந்திரத்தை உபதேசித்து, அதனை தினம் 21 முறையாக 21 நாட்களுக்கு சொல்லுமாறும், உதியை நெற்றியில் இட்டு, பிறகு சற்று நீரிலும் கலந்து குடிக்கவேண்டுமெனவும் அருளினார்.
இதெல்லாம் நிகழ்கையில் நான் கதவோரம் நின்றிருந்து அந்த வெண்தாடி வேந்தரையே பார்த்துக் கொண்டிருந்தேன். எனக்கு அவர் ஸான்டா க்ளாஸ் போலத் தோன்றினார். அவரது தாடியைப் பிடித்து இழுக்க வேண்டுமென ஒரு ஆசை பிறந்தது. என்னை அவர் அழைத்து, என்னைத் தூக்கித் தன் மடியில் இருத்திக் கொண்டார். மிகவும் இதமாக உணர்ந்தேன். அவது மார்பில் சாய்ந்துகொண்டு அவரது தாடியை வருடினேன். பிறகு அவர் என் தலை மீது கை வைத்து எனக்கு ஆசி அளித்தார். அவரது, மற்றும் பாபாவின் அருளால், என் தாய் பூரண குணம் அடைந்தார். என் தந்தியும் ஒரு தீவிர பாபா பக்தரானார்.
சில காலம் கழித்து அவருக்கு நன்றி சொல்ல சென்னை சென்றோம். ' நான் ஒன்றும் செய்யவில்லை. எல்லாம் பாபாவின் உதியும், அவரது அருளுமே. அவரையே வணங்கி, அவருக்கே நன்றி சொல்லுங்கள். கூடவே, மத்திய பாரதம் சென்று பாபாவின் புகழை அங்கே பரப்புங்கள்' எனக்கூறி பாபாவின் திருவுருவப் படம் ஒன்றை அளித்தார். அவர் சொன்னதைக் கேட்டு என் தந்தை ஆச்சரியமுற்றார் ஆனால், சில நாட்களிலேயே மத்தியப் பிரேதச மாநிலம், ஜபல்பூர் தாலுகாவிலுள்ள கமாரியா என்னும் ஊருக்கு என் தந்தை மாற்றலானார். அங்கே வியாழக்கிழமை பூஜைகள் செய்யத் தொடங்கினோம். பின்னாளில் என் தந்தை அங்கே ஒரு பாபா கோவிலைக் கட்டினார்.
அடிக்கடி ஸ்வாமிஜியின் பொன்மொழிகளை எங்களுக்கு எங்கள் தந்தை நினைவூட்டுவார். பாபாவைக் குறித்த கடுகளவிலான பிரசாரமும், சேவையும் மதிப்பு வாய்ந்தது எனக் கூறுவார். தன்னளவில், ஷீர்டி யாத்திரை, பாபாவைப் பற்றி எழுதுவது, ஸத்சங்கம் நடத்துவது என ஈடுபட்டிருந்தார். என் படிப்பை முடித்துவிட்டு, ஜபல்பூர் மருத்துவக் கல்லூரிய்7இல் சேர்ந்தேன். 1963-ல் ஒருமுறை நாங்கள் ஷீர்டி சென்றோம். ஸாயிநாத் மருத்துவமனை அப்போது அங்கே கட்டப்பட்டு வந்தது. அங்கே சேவை செய்வதென நான் நிச்சயித்தேன். மருத்துவப் படிப்பை முடித்ததும், தில்லியில் இருக்கும் கலாவதி சரண் மருத்துமனையில் மேற்படிப்பை முடித்து, பிறகு அமெரிக்கா சென்றேன். குழந்தை நல மருத்டுவராக அங்கே சிறப்பாகப் பணியாற்றினேன். ஆண்டுகள் நகர, என் பிரதிக்ஞையை மறந்துபோனேன். ஆனால், 'இதெல்லாம் அவசியமா?' என்னும் உள்குரல் ஒன்று கேட்டுக்கொண்டே இருந்தது. என் தந்தை கூறிய வார்த்தைகள் என்னைச் சுற்றிவந்தன. அவற்றை நான் ஒதுக்கினாலும், அவை என்னை விடவில்லை. பாபா அருளிருந்தால், என் வேலையை விட்டுவிட்டு, ஷீர்டி வந்து சேவை செய்ய உறுதி பூண்டேன்.
1994-லிருந்து நான் ஷீர்டியில் வசிக்கலானேன். மருத்துவமனையில் சேர்ந்து பணியாற்ர இயலவில்லை. நான் ஏதோ சேவை செய்தாலும், அவையெல்லாம் பாபா பிரசாரமாக அமையவில்லை. நான் மிக விரும்பும் பாபா பக்தர்களின் படங்களை ஒருநாள் எடுத்துச் சென்றேன். போஸ் அண்ணா என்பவர் அதைப் பார்த்ததும், நாம் ஏன் இவற்ரையெல்லாம் வைத்து ஒரு புகைப்படக் கண்காட்சி நடத்தக்கூடாது?' எனக் கேட்டார். அவ்வாறு தொடங்கியதுதான் இந்தப் பணி. அதன்பின் நான் திரும்பிப் பார்க்கவே இல்லை! - ஸாயி பக்தை வின்னி.
ஆஷாலதா தரும் விளக்கம்
ஸாயிராம்.
15/8/2012 அன்று ஸத்குரு ஷீர்டி ஸாயி தரிசனம் கிடைக்கும் வாய்ப்பு பெற்றோம். அவரது அருளால் ஆக. 17-ம் தேதிவ் வரை அங்கே தங்கினோம்.
இந்தப் பயணத்தின்போது, அவரது மிகச் சிறந்த அடியார்களில் ஒருவரது அறிமுகம் கிடைக்க அருள் செய்தார். சகோ. ராமநாதன், மற்றும் சகோ. மனிஷா அவர்களுக்கு தீதிமா குறித்த விளக்கம் தந்ததற்கு நன்றி சொல்கிறேன். தீதிமா வடிவில் நான் ராதாகிருஷ்ண மாயியைப் பார்த்தேன் எனத் தெளிவாகச் சொல்லமுடியும். கற்பனையல்ல! அவருடன் இருந்தபோது இப்படி உணரவில்லை. எனக்கு அவரைப் புகழவேண்டும் என்னும் அவசியமும் இல்லை; ஆனால் இந்த நொடியில் நான் அப்படி உணர்கிறேன். இது ஸாயியின் அருளே! அவரே இந்த எண்ணத்தை இப்போது என் மனதில் விதைத்திருக்கிறார். இதை எண்ணும்போதே மயிர்க்கூச்செறிகிறது. மிகவும் அற்புதமாக இந்த நொடியில் நான் உணர்கிறேன்.
ராதாகிருஷ்ண மாயியைப் பற்றி நான் படித்தது கொஞ்சமேயானாலும், அவை ஒரு அற்புத ஆனந்த உணர்வைத் தருகின்றன. அவர் மீது சற்றுப் பொறாமையாகவும் இருந்தது! இப்படியும் ஒருவர் இருக்க முடியுமா என்று! தனது ஈடுபாடு, அன்பு, குருபக்தி முதலானவற்றிலும், குருவுக்கு முழு சக்தியுடன் சேவை செய்வதிலும், கீழ்ப்படிதல், கடின உழைப்பு, ஸாயி குறித்த பிரசாரம், எல்லாவற்றுக்கும் மேலாக ஒரு தாயன்பு இவற்றுக்கெல்லாம் நிகராக நான் இந்த குணங்களை தீதிமாவிடம் கண்டேன். ஸ்ரீ நரஸிம்ஹ ஸ்வாமி பாபாவிடமிருந்து நேரடியாக ஆசி பெற்ர பேரனுபவம் இவருக்குக் கிட்டியது. [மேலே பார்க்கவும்]. அவருக்கு சக்தியையும் தனது ஆசியையும் ஸாயி அருளப் பிரார்த்திக்கிறேன். ஸாயிபாபா தனது அடியார்களை ராதாகிருஷ்ண மாயியிடம் அனுப்பி வைப்பார் எனப் படித்திருக்கிறேன். தீதிமா என அன்புடன் அழைக்கப்படும் வின்னி சிட்லூரி அவர்கள் இப்போது தன்னிடம் வரும் அடியார்களை, ஸாயிநாதர் வாழ்ந்த பல இடங்களுக்கும் அனுப்பி, அந்த இறையனுபவத்தை நமக்குத் தருகிறார் . இந்த இடங்களெல்லாம் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக அழிந்துவருகின்றன. வணிகக் காரணங்களுக்காக இதுபோன்ற புனித இடங்கள் அழிவது வேதனையான விஷயம். கோலாரே மந்திரையும் ஸ்ரீ ராதாகிருஷ்ண மாயி எனப் பெயரிட்டதற்கு ஸாயிநாதரே காரணமாக இருந்திருக்க வேண்டும். ஏனெனில், அவர் செய்ததுபோலவே, இவரும் இங்கே சேவை செய்கிறார். என்ன ஒரு ஒற்றுமை!
ஆம்! [ என் சொந்த அனுபவத்தின் பேரில்] மாயியை மீண்டும் இந்த மண்ணிலே கண்டேன். அவரது அன்பின் அதிர்வலைகளை இவரிடம் கண்டேன். ஓ ஸாயி, அவரிடமிருக்கும் அந்த நற்குணங்களில் ஒரு சதவிகிதமாவது எனக்கும் அருளுக! எனது பாவங்களை மன்னித்து, அவரது நற்பண்புகளில் கொஞ்சமாவது எனக்கும் தருக. என் சுயநலத்துக்காக என்னை மன்னியுங்கள். ஷீர்டியில் சாவடி முன்பாக தீதிமா எனன்னைக் கட்டியணைத்தபோது எனக்குள் எழுந்த எண்ணங்கள் இவை. பெயர், புகழுக்ககு ஆசைப்படாத அவரது பெயரை நான் உபயோகிக்கக்கூடாது. ஆனால் அவர் ஆற்றிவரும் செவைகளை இந்த வலைதளம் வாயிலாக அனைவருக்கும் கூற அனுமதிக்கப்பட்டுள்ளேன்.
இதைப் படிக்கும் அனைவருக்கும் ஒரு அறைகூவல் விடுக்கிறேன். நான் கண்டனுபவித்ததையே இங்கே எழுதுகிறேன். அவை எவ்விதம் உங்கள் வாழ்வை மாற்றப்போகிறது என்பதை உங்கள் முடிவுக்கே விடுகிறேன். 'அடுத்தவர் இதை அடையத் தகுதியானவரா இல்லையா என்பதை ஆராயாமல், முழுமனதுடன் அளியுங்கள். குறைந்த பட்சம் கடுமையான வார்த்தைகளை உபயோகிக்காமல், இனிமையாகப் பேசுங்கள்' என பாபா கூறுவதை இங்கே நினைத்துப் பார்க்கிறேன்.
அதேபோல, இதைப் படித்ததும் யாராவது அங்கே உதவி செய்யவோ, அல்லது சேவை செய்யவோ நினைத்தால், அவர்களைத் தொடர்பு கொள்ளுங்கள். குறிப்பாக மருத்துவர்கள் இந்தச் சேவையில் எவ்விதத்திலாவது ஈடுபட விரும்பினால், அந்த கிராம மக்களுக்கு நன்மை பயப்பதாகும். ஊட்டச்சத்துக் குறைபாடால், கண்பார்வை மற்றும் காது கேளாமை போன்றவற்றால் அவதிப்படும் அந்த கிராமத்து சிறுவர், சிறுமியர்க்கு இது பேருதவியாக இருக்கும். அவர்கள் நல்லமுறையில் படிப்பில் கவனம் செலுத்த வழி வகுக்கும்.
ஸ்ரீ ராதாகிருஷ்ண மாயி - ஷீர்டி ஸாயிபாபா மந்திர் - கொராலெ - ஷீர்டி.
பாபாவின் உருவச்சிலை கொண்ட ஆலயமாக இல்லாமல், ஒரு சிறிய சாவடியும், துவாரகாமாயியும், நின்ற நிலையில் பாபாவின் முழுவுருவத் தோற்றப்படம் ஒன்றைக் கொண்ட ஒரு பெரிய ஹாலும் அடங்கியதாக இது இருக்கிறது. இந்த ஹாலில்தான் பல்வேறு சேவை நிகழ்வுகள் நிகழ்கின்றன. வருமானவரிச் சலுகை இன்னமும் கிடைக்காமல் அவதிப்படுகின்றனர்.
'அன்னதானம்' - சுவையான அவல் உப்புமாவும், தேநீர், பிஸ்கட்டுகளும் தங்களைப் பற்றிக் கவலைப்படாமல், ஸ்ஹீர்டியில் வாழும் ஸாயிபாபாவை மட்டுமே இலக்காக வைத்து நடக்கும் பாதசாரிகளுக்கு வழங்கப்படுகின்றன. இரவு வேளையில் தங்க நேரிடும் யாத்ரீகர்களுக்கு இரவு உணவும் தரப்படுகிறது. இதைத் தவிர முக்கிய பண்டிகை நாட்களில் கிராமத்தினருக்கு பாபா பிரஸாதம் வழங்கப்படுகிறது.
'முதலுதவி' - ராம நவமி சமயத்தில் வரும் மும்பையிலிருந்து ஷீர்டி செல்லும் கிராமத்தினருக்குத் தேவையான முதலுதவிகளும் செய்யப்படுகின்றன. பக்தர்களுக்கு வசதிகள் செய்து தரப்படுகின்றன. ஒரு சமயத்தில், கிராமத்தில் காலரா நோய் பரவியபோது, மருத்துவமனைக்குச் செல்ல வசதியில்லாத மக்களுக்காக, மருத்துவர்களை வரவழைத்து, ஹாலிலேயே அவர்களுக்கு சிகிச்சை அளிக்கப்பட்டது. ஒவ்வொரு அடுத்த வியாழனன்றும் மருத்துவர்கள் இங்கே வந்து சேவை செய்கின்றனர்.
'இரத்த தானம்' - முகாம்கள் நடத்தப்படுகின்றன.
'கல்வி' - பக்கத்து ஊர்களில் இருக்கும் பள்ளிகளுக்குத் தேவையான அடிப்படை வசதிகள் தரப்படுகின்றன. ஆரம்பக் கல்வி பெறுவதற்காக, சிறுவர்களுக்குத் தேவையான உபகரணங்களை விரும்புவோர் இங்கே அளிக்கலாம். பெண் குழந்தைகளை இந்த ஆலயமே தத்து எடுத்துக்கொண்டு, அவர்களுக்கான தேவைகளைச் செய்து தருகிறது.
'அவசர ஊர்தி' - பாம்புக்கடி போன்ற அவசர சிகிச்சைக்காக மக்களை அருகிலிருக்கும் மருத்துவமனைக்குக் கொண்டுசெல்ல வசதி செய்துதரப்படுகிறது.இதற்கு நன்றி தெரிவிக்கும் வாயிலாக அறுவடையின்போது, மக்கள் தானியங்களாக உதவுகின்றனர். வறட்சி காலத்தில் லாரிகள் மூலம் நீர் கொண்டுவரப்பட்டு, மக்களுக்கு வழங்கப்பட்டது.
13000 - 14000 நபர்களுக்கு மாதந்தோறும் இந்தச் சேவைகள் அளிக்கப்படுகின்றன. இவர்களில் 6000 பேர்களுக்கு உணவும், 7000 பேர்களுக்கு தேநீர், பிஸ்கட்டுகளும் தினமும் வழங்கப்படுகின்றன. சுமார் 200 பேர் இரவில் தங்குவர்.
ஸாயி சம்பந்தப்பட்ட பல புனித இடங்களுக்கு அவரது பகக்தர்களில் பலரை அழைத்துச் செல்லவேண்டும் என்பதே வின்னி தீதியின் ஆசை.
"தேவைகள்" 
சேவை செய்ய விரும்பும் கரங்களே இன்றைய முதல் தேவை. எவ்வகையிலாவது உதவ நினைக்கும் மருத்துவர்கள் தீதிமாவை அணுகவும். எந்தவொரு நன்கொடையும் வரவேற்கப்படுகிறது. முன்னரே சொன்னதுபோல, வருமானவரி விலக்கு இன்னமும் கிடைக்கவில்லை என்பதை மனதில் கொள்ளவும்.
யாத்ரீகர்கள் தங்கும் அறைகளும், கழிப்பறை வசதிகளும் மேலும் தேவையாகிறது. ஷீர்டியிலும், ரஹாதா, நீம்காவ்ன் போன்ற தலங்களையும் தரிசிக்க வாய்ப்பளித்த ஸாயிமாதாவின் திருப்பாதங்களில் தலைவைத்து வணங்குகிறேன். எல்லாவற்றுக்கும் மேலாக, ஒரு உண்மையான அடியார் எப்படி இருக்க வேண்டும் என்பதை கொராலெ மந்திரில் தீதிஜியிடம் நாங்கள் கண்டோம். ஸாயி ஸத்சரித்திரத்தில் சொல்லிய வண்ணமே அதை உணர்ந்தோம். தனது குருவின் லட்சியங்களை அடைய இவர் அயராது உழைக்கிறார். அவரது சேவையைக் கண்டு எங்கள் கண்களில் ஆனந்தக் கண்ணீர் வருகிறது.
ஸாயி உலகத்துக்கு இவரை அறிமுகப்படுத்தியதன் மூலம் நான் ஏதாவது தவறு செய்திருந்தால், அதற்காக அவரிடம் மன்னிப்பு கேட்டுக்கொள்கிறேன். மிகவும் எளிமையான அவர், தன்னைப் பற்றிய இந்தப் புகழுரைகளை விரும்ப மாட்டார். ஆனால் நான் அவரைப் பற்றி அறிந்து உணர்ந்ததில் இது ஒரு சிறு துளியே. அவரைப் பற்றி நன்கறிந்தவர்கள் இதை ஒப்புக்கொள்வார்கள்.
கீழ்க்காணும் படங்கள் அங்கே கொராலெ மந்திரில் எடுக்கப்பட்டவை. அவற்றுக்கான விளக்கங்களும் இணைக்கப்பட்டிருக்கின்றன.
ஸாயி எப்போதும் நம்முடனிருந்து, நம்மை ஆசீர்வதித்து வழி நடத்தட்டும். ஸாயிராம்.
ஆஷாலதா.ஆர்.
"கொராலெ ஸ்ரீ ராதாகிருஷ்ண மாயி - ஷீர்டி ஸாயிபாபா மந்திரில் எடுக்கப்பட்ட புகைப்படங்கள்"
1. பாபாவின் படமும், கல்லாலான பாதுகைகளும்.
2. மேலே உள்ள படமும், பாதுகைகளும் இருக்கும் மண்டபம்.
3. தீதிமா அக்கறையுடன் குழந்தைகளைக் கவனித்துக்கொள்ளும் இந்த ஆலயத்தின் முகப்பு.
4. ஸாயிபாபாவின் பாதுகைகள்- பாபா [ஷீர்டியில்] இதன்மீது நின்றுகொண்டு பறவைகளுக்குத் தீனி போடுவார்.
5. ராதாகிருஷ்ண மாயியின் பெயரையும் இந்த மந்திர் தாங்கி நிற்கிறது. -- தீதிஜியும் அவரைப் போலவே ஒரு சிறந்த சேவகி என்பதை எனக்கு உணர்த்தியது.
6. துவாரகாமாயி படம்.
7. ஸாயிபாபா நின்றுகொண்டிருக்கும் படம். இது அசலான படம், பிரதி எடுத்தது அல்ல என தீதிமா நுணுக்கமான பல இடங்களைக் காட்டிச் சொன்னார். கிழிந்த இடத்தில் தையல் போடப்பட்டிருந்த கஃப்னி, வெயில் அதிகமாயிருந்ததால் குறுகலான பாபாவின் கண்கள், கால்களுக்கிடையே கப்னியின் கிழிந்த நூல் தொங்கிக்கொண்டிருந்தது. இந்தப் படமும், வெள்ளிப் பாதுகைகளும் பிரதான ஹாலில் வைக்கப்பட்டிருக்கின்றன.
8. கண்பார்வை இழந்ததால் தன் யஜமானனுக்கு உபயோகம் இல்லாமல் போன 'லக்ஷ்மி' என்னும் பசுமாடு. இப்போது இங்கே பராமரிக்கப்படுகிறது. பின்புலத்தில் ஆம்புலன்ஸ் வண்டியைக் காணலாம்.
தீதிமாவின் மகனின் தொடர்பு குறிப்புகள்:
ஈமெயில்: ..... sadaghode@yahoo.com
தொலைபேசி : 982 285 6666, 997 545 5835
தீதிமா எழுதிய ஆங்கில நூல்கள்:
• Ambrosia in Shirdi
• Baba’s Rinanubandh
• Baaba’s Vani
• Baba’s Gurukul
• Baba’s Anuraag
வாசகர்கள் வின்னி தீதிக்கு தங்களது கருத்துகளை இங்கே எழுதலாம்.
ஜெய் ஸாயிராம்.

Loading

Thursday, October 13, 2016

Shirdi Sai Baba's Grace-Experience Of Sai Devotees-Part 67.

 ( Translated into Tamil   by : Dr. Sankarkumar , USA)
(E mail: Sankar.Kumar@ssa.gov)
 

ஸாயிராம். 
அன்பான ஸாயி நல்வாழ்த்துகள்.  ஸாயி அன்பர்களின் ஒருசில அனுபவங்களை இங்கே பகிர்கிறேன்.ஜெய் ஸாயிராம்.

பாபாவைப் பற்றி நீங்கள் எண்ணுவதே பாபா ஆகிறது!

அன்புள்ள மனிஷா,
மீண்டும் இந்த வலைதளம் இயங்குவது குறித்து மகிழ்ச்சி அடைகிறேன். "பாபாவின் உபதேச சாரம்" என்னும் தலைப்பில் ஆங்கிலத்திலும், தமிழிலுமாக, ஸாயி ஸத்சரித்திரத்திலிருந்து எடுக்கப்பட்ட அறிவுரைகள் பற்றி, சில ஆண்டுகளுக்கு முன் நான் இங்கு முன்னர் இட்ட பதிவினை நீங்களும், பிற வாசகர்களும் அறிவீர்கள் என எண்ணுகிறேன். 

முகநூலிலும் இவற்றை நான் பதியவேண்டும் என ஒருநாள் எனக்குத் தோன்றியது. அதற்காக பாபாவின் படம் ஒன்றை அங்கே இடவேண்டும் என நினைத்தேன். ஆனால் அது இயலவில்லை. அதை இடும்போதெல்லாம், அந்தப் படம் பதிவின் கீழேதான் வந்து சேர்ந்தது. 4,5 முறை முயன்றபின்னர், என்னால் அதை முகப்பில் இடமுடியாமலேயே போனது. எனவே அப்படியே இட்டு வந்தேன். இந்தமுறை என் மடிக்கணினியிலிருந்து பதிவை இட்டதும், கணினியை மூடிவிட்டு, என் அலைபேசியில் அந்தப் பக்கத்தைத் திறந்தேன். இரண்டுக்குமிடையே ஒரு நிமிட இடைவெளிதான் இருந்திருக்கும். அதிசயமாக, இப்போது படம் முகப்பிலேயே வந்திருந்தது! கீதா என்னும் பெண் அந்தப் பதிவை இட்டிருந்தார். இப்படியாக பாபா எனது விருப்பத்தைப் பூர்த்தி செய்தார். அந்தப் படமும் எனக்கு மிகவும் பிடித்தமான ஒரு படம்! கிரீடம், சால்வை போன்ற உபகரணங்கள் ஏதுமில்லாது எளிமையாக பாபா அமர்ந்திருக்கும் படம்!

எப்போதும் அவர் நம்முடனேயே நமது எண்ணங்களாகவே வாழ்கிறார். என்னை அவர் தன்னுள் கரைக்கட்டும்.

 

என் மீது ஸாயி பொழிந்த கருணை!

நான் ஸாயியின் ஒரு எளிய பக்தன். அவர் எப்போதும் ஒவ்வொரு கணத்திலும் எனக்காக, என்னுடனேயே இருக்கிறார் என்பதில் அசைக்க முடியாத நம்பிக்கை கொண்டிருக்கிறேன். அவர் மூலம் நான் அடைந்த அனுபவங்களில் சிலவற்றை இங்கே பகிர விரும்புகிறேன். நாஸ்திகன் இல்லை என்றாலும்கூட, எந்த ஒரு தெய்வத்தையும் குறிப்பாக வணங்குவதில்லை. பண்டிகைக் காலங்களில் மட்டும் கோவிலுக்குச் செல்லும் வழக்கம் உடையவன். இது எல்லாம் 2007 வரைதான்.

ஸாயி ஸத்சரித்திரத்தின் மூலம், என் தோழி ஒருவரால் நான் பாபாவைப் பற்றி அறியவந்தேன். அவருக்கு நான் என்றென்றும் கடமைப்பட்டிருக்கிறேன். ஏதோ ஒரு காந்த சக்தியால் கவரப்பெற்று நான் ஸாயியையே முழுதுமாக நம்பலானேன்.

1. 2008-ல் ஒருநாள் நான் மோட்டார்சைக்கிளில் வந்துகொண்டிருந்தேன். காலையிலிருந்து இன்னும் பாபாவை தரிசிக்கவில்லை. ஏதாவது ஒரு கார், லாரி இவற்றின் மூலம் அவரது தரிசனம் தினமும் கிடைக்கும். எனவே நான் 'பாபா!' என நினைத்தேன். இடது பக்கமாக என் வீட்டுக்குத் திரும்புவதற்கு முன்னால் அவர் தரிசனம் கிடைக்க வேண்டுமென நினைத்தேன்! அதேபோலவே நிகழ்ந்தது! திரும்பும் வேளையில் அங்கே நிறுத்தப்பட்டிருந்த ஒரு டாக்ஸியின் பின்புறம் பாபா சிரித்தபடி அமர்ந்திருந்தார்! முதல் முதலாக எனக்குக் கிடைத்த இந்த அனுபவம் இன்னமும் என் நினைவில் இருக்கிறது.
2.2013- ஒருநாளிரவு திடீரென கடுமையான வயிற்றுவலி வந்துவிட்டது. படுக்கையிலிருந்து எழுந்து ஸாயியை நினைத்தவாறே நடந்து கொண்டிருந்தேன். என் மனைவி உதியை எடுத்துவந்து வலி இருந்த இடத்தில் தடவிவிட்டாள். அவள் அப்படிச் செய்து தன் கையை எடுத்ததுமே என் வலி பறந்துவிட்டது! ஸத்சரித்திரத்தில் படித்தது எனக்கும் நடந்தது!

3. 5.29.2015- ஒரு பெரிய பெரிய நிறுவனத்தில், என் கீழ் வேலை செய்பவர்களை முறையாகக் கவனிக்க வேண்டிய பொறுப்பான பதவியில் இருக்கிறேன். என்னுடன் வேலை செய்தவர்களில் ஒருவர் உடல்நலக் குறைவால் வேலையை ராஜிநாமா செய்துவிட்டார். 3 நாட்களுக்குள் விடுப்பு வேண்டுமெனச் சொன்னதால் மாற்றுப் பணியாளரை அமர்த்தவும் நேரமில்லை. அடுத்த ஆள் வரும்வரை சில நாட்கள் பணியில் தொடருமாறு அவரிடம் பலமுறை கேட்டுக்கொண்டேன். ஆனால் அது பலனில்லாமல் போனது. இதை எப்படி பக்குவமாக எனது வாடிக்கையாளரிடம் எடுத்துச் சொல்லி, வேலைக்கும் பங்கம் வராமல் பார்த்துக் கொள்வது எனத் தவித்தேன். எப்போதும் நல்வழி காட்டும் பாபா மீது எனக்கு நம்பிக்கை இருந்தது.  ஆனால், 4,5 நாட்கள் வேண்டியும் ஒன்றும் நிகழவில்லை. பாபா மீது நம்பிக்கை இருந்தபோதிலும், வாடிக்கையாளரிடம் நிலைமையைச் சொல்வது என நினைத்து, அவர்களுக்கு 'போன்' பண்ணப்போகும் நேரத்தில், இன்னொரு அழைப்பு மணி அடித்தது. எனது முதலாளி குறிப்பிட்ட அந்த நபருடன் பேசி, இன்னும் ஒரு 3 வாரங்கள் பணியில் நீடிக்கச் சம்மதித்ததாகவும் தெரிவித்தார். 2 நாட்களுக்கு முன் இதே முதலாளி அவருடன் பேசியும் பயனில்ல. பாபாவின் கருணை இல்லாமல் இது எப்படி நிகழ்ந்திருக்க முடியும்? எனது ஆனந்தத்துக்கு அளவே இல்லை! உடனே பாபா படத்துக்கு முன் நின்று பிரார்த்தித்தேன் அவருக்கு நான் எப்படி நன்றி சொல்வது? அவர் மீது அன்பும், நம்பிக்கையும் கொண்டிருந்தால் மட்டுமே போதுமானது. 

மேலும் பல அனுபவங்கள் இருந்தபோதிலும், இவை மூன்றுமே ஒருசில முக்கியமான நிகழ்வுகள். 'யார் நம்மை விட்டு நீங்கினாலும், ஸாயி மட்டும் நீங்கவே மாட்டார்' என ஸத்சரிதத்தில் வரும் வாக்கு மெய்யானது. முழுமையாக நம்பி, அவரை அழைத்தால் அவர் உங்கள் முன்னே வந்து நிற்பார்.
ஓம் ஸாயிராம்.


பாபா செய்த அற்புதம்!

ஓம் ஸாயிராம்.
ஸமீப காலமாகத்தான் நான் பாபாவின் அடியாராக இருக்கிறேன். சிறு வயதில் பெற்றோர்களுடன் ஷீர்டி சென்றிருக்கிறேன். ஆனால் அவரது அடியவனாக ஆகவில்லை. திருமணம் ஆனபின், நானும், என் கணவருடன் துபாய் வந்து குடியிருந்த வீட்டுக்குத் தேவையானவற்றை அமைத்துக் கொண்டிருந்தேன்.

ஹனுமான் படம் ஒன்றும், இரண்டு ஸாயிபாபா படங்களும் இருந்ததைக் கவனித்தேன். வழக்க முறைகளை விடவும், மனதளவில்தான் நான் தெய்வ நம்பிக்கை கொண்டவளானதால், இவற்றைப் பொருட்படுத்தவில்லை. ஆனால் சமீபத்தில் நிகழ்ந்த சில நிகழ்ச்சிகளால், கடவுளின் லீலைகளையும், அவரது இருப்பையும் உணரவேண்டுமென்னும் ஆசை கூடியது. 

எனது நாத்தனாரின் உதவியால் பாபா பற்றிய அறிமுகம் கிடைத்தது. அவரும் தனது லீலைகள் சிலவற்றை எனக்குக் காட்டினார். எனது மகனின் விஸாவுக்காக குடியேற்றப் பிரிவில் விண்ணப்பிக்கச் சென்றோம். ரமதான் காலம் என்பதால் பார்வை நேரம் மிகவுமாகக் குறைக்கப்பட்டிருந்தது. 1164 என்னும் டோக்கனை எடுத்துக் கொண்டோம். எங்களுக்கு முன்னால் சுமார் 50 பேர் இருந்தனர். அடுத்த வாரமே எனது மகனின் விஸா தீர்ந்துவிடும் என்பதால், இன்றே அது முடியவேண்டுமே எனக் கவலையாக இருந்தது. சரி, அருகிலிருந்த உணவு விடுதியில் சாப்பிட்டுவிட்டு வரலாம் எனக் கிளம்பியபோது, யாரோ ஒருவர் எங்களிடம் வந்து, 1137 என்னும் தனது டோகனைக் கொடுத்துவிட்டுக் கிளம்பினார்! அவருக்கு நன்றி கூறிவிட்டு, மகிழ்ச்சியுடன் சென்றமர்ந்தோம். எங்கள் பக்கத்தில் இருந்த பதான் ஒருவரிடம் 1118 எண் டோக்கன் இருந்ததைக் கவனித்தேன். அப்போது 1117 எண்ணை அழைத்திருந்தனர். ஆகவே இந்த எண் எனக்குக் கிடைத்தால் நன்றாக இருக்குமே என மனதுள் நினைத்தேன். அந்த நிமிடமே, அவர் எங்களைப் பார்த்து, தனது சகோதரன் நமாஸுக்குச் சென்றிருப்பதால், தனது டோக்கனை எடுத்துக் கொள்ளச் சொன்னதும் எனக்கு ஆச்சரியம் தாங்கவில்லை. மெதுவாக எனது செல்ஃபோனைத் திறந்தேன். பாபாவின் படம் அங்கே என் முன் விரிந்தது! என் கணவரிடம் அதைக் காட்டினேன். எங்களது முறை உடனே வந்து, என் கணவரும் தேவையான ஆவணங்களைச் சமர்ப்பித்தார்! 

எங்கள் கவலையைத் தீர்த்த பாபாவுக்கு நன்றி சொன்னேன். உங்களது கோரிக்கைகளையும் இப்படியே பாபா நிறைவேற்றுவார். பொறுமையுடன் காத்திருங்கள். உங்களை மிகவும் நேசிக்கிறேன் பாபா .  -- 
உண்மையுள்ள, "ஆர்'.

"அவரது திருப்பாதங்களில் சரணடையுங்கள்!"

அன்புள்ள மனிஷாஜி,
 எங்கு தொடங்குவது, எப்படி எழுதுவதெனத் தெரியவில்லை; ஆனால் பாபா மீது நம்பிக்கை வைத்தால் ஊமையும் பேசுவான்; அறிவிலியும் ஞானம் பெறுவான். எனவே நானும் அவரது பாதங்களைச் சரணடைந்து இதை எழுத முற்படுகிறேன். எனது விருப்பம் பூர்த்தியானதும் இந்த வலைதளத்தில் எழுதுவேன் என நான் அவருக்கு வாக்களித்திருந்தேன். இப்போது அது நிறைவேறிவிட்டது. எனது கணவர் ஒரு நல்ல வேலைக்காரர், நல்லவரும் கூட. ஆனால் அவரது திறமை அங்கீகரிக்கப்படாமலேயே இருந்தது. உத்தியோக உயர்வும் கிடைக்கவில்லை.

பாபா தனது ஆசிகளை எங்கள் மீது காட்டவேண்டுமென நான் பிரார்த்தேன். அவரது அனுமதி இல்லாமல், இந்த விஷயத்தைப் பற்றி எவருடனும் பேசுவதில்லை என சங்கல்பம் செய்தோம். ஏனெனில் வேலை உயர்வைத் தீர்மானிப்பவர் பாபா அல்லவா? அவரது பாதத்தில் சரணடைந்துவிட்டு, அவர் தனது வேலைஅயைச் செய்து வந்தார். பாபாவின் அருளால் சில மாதங்களுக்குப் பிறகு பதவி உயர்வுக்கான ஆயத்தங்கள் தொடங்கின. இன்னும் முழுமையான ஆணை வரவில்லை என்றாலும், தனது அடியார் மீது பாபா காட்டிய அருளை உணர்ந்தோம்.

அவர் மீது கொண்ட நம்பிக்கையால், எல்லாம் நல்லபடியாக நடக்குமென நம்புகிறோம். ஓம் ஸாயி ஸ்ரீ ஸாயி ஜெய ஜெய ஸாயி. இந்தச் செய்தியை  இங்கே அளிக்க அருளிய உங்களுக்கு வந்தனம் பாபா. பாபாவிந்திருவடிகளைக் கெட்டியாகப் பிடித்துக் கொள்கிறேன்.

ஓம் ஸாயிராம்.

சரியாக பரிட்சை எழுதாததால், முடிவு எப்படியிருக்குமோ எனப் பதட்டமாக இருந்தேன். ஸாயி ஸத்சரிதத்தை வியாழக்கிழமை முதல் படிக்கத் தொடங்கினேன். மறுநாள் நான் தேர்வானதாக முடிவுகள் வந்தன. பாபாவின் கருணையால்தான் இது நிகழ்ந்தது என நிச்சயமாக நம்பி, அவரைத் தீவிரமாகப் பற்றிக்கொண்டேன்.அவர் பெயரைச் சொன்னாலே பிரச்சினைகள் தீர்ந்துவிடும். இன்னொரு விஷயம். ஏதோ ஒரு பிரச்சினையின் காரணமாக என் நண்பன் ஒருவன் தற்கொலை செய்ய முடிவு செய்து என்னிடம் அதைக் கூறினான். நான் எவ்வளவோ தடுத்தும் அவன் கேட்கவில்லை. என்ன செய்வதெனத் தெரியாமல், பாபாவிடமே வேண்டிக் கொண்டேன். அவனது தாய் அவனுடன் தங்க மறுநாளே வந்தார். அவனும் தனது எண்ணத்தைக் கைவிட்டான். பாபாவுக்கே வந்தனம்.

கிருபை செய்யுங்கள் பாபா! ஆசி வழங்குங்கள் பாபா! அது எங்களுக்கு மிகவும் தேவை பாபா !


ஸாயி என் மணவாழ்வைக் காத்தருளினார்!

ஓம் ஸாயிராம். நான் ஒரு இல்லத்தரசி. 2008 முதல் ஸாயி பக்தை. சமீபத்தில் நடந்த ஒரு லீலையை இங்கே சொல்கிறேன். என் பெயர் மஞ்சீத் . கடந்த 9 ஆண்டுகளாக எனக்குத் தெரிந்த ஒருவருடன் 2013-ல் எனக்கு மணமானது. கடந்த 4,5 மாதங்களாக எங்களுக்குள் உறவு சரியாக இல்லை. அற்ப விஷயங்களுக்கெல்லாம் அடிக்கடி சண்டை போட்டுக் கொண்டோம். எனது மாமனார் எங்கள் வாழ்வில் குறுக்கிட்டபோதிலிருந்து இது தொடங்கியது என நினைக்கிறேன். அவ்ரும் எனது கணவருடன் தென்னாப்பிரிகாவில் பணி புரிகிறார். எங்களுக்கென சொந்தத் தொழில் இருக்கிறது. மதலிலிருந்தே அவரது போக்கு சரியாக இல்லை. ஆனால், என் கணவரிடம் இது பற்றி ஏதும் நான் சொல்லவில்லை. பலர் முன்னிலையிலும் என்னை அவமானப்படுத்துவார். இயல்பாகவே கூச்ச சுபாவம் என்பதால், நான் மௌனமாகவே இருந்துவிடுவேன். இதன் காரணமாகவே என் கணவர் மீது எனக்கு எரிச்சல் வந்தது.

என் கணவரும் முன்கோபக்காரர் என்றாலும், என்னை நன்றாகப் பார்த்துக்கொண்டார். கடந்த அக்டோபர் மாதம் தனது அண்ணனையும் வியாபாரத்தில் சேர அழைப்பு விடுத்தார். நான் முதலில் தயங்கினாலும், பிறகு சம்மதித்தேன். மணமாகி ஓராண்டே ஆகியிருந்தது. ஆனால் வீடு முழுவதும் மனிதர்கள்! எனது கணவருடன் தனிமையில் இருக்க நேரமே கிடைப்பதில்லை. இந்த எரிச்சல் எனது சுபாவத்திலும் தெரிய ஆரம்பித்தது. டிசம்பர் மாதம் என் கணவர் என்னை இந்தியா சென்று, சிறிது காலம் தங்கி, மன ஆறுதல் அடைந்ததும் திரும்ப வரச் சொன்னார்.
அதேபோல இந்தியா சென்று 20 நாட்கள் கழித்து திரும்பினேன். ஆனால், வந்த ஒரு வாரத்திலேயே மீண்டும் சண்டை தொடங்கிவிட்டது. என் கணவர் என்னை உடனடியாக வெளியேறும்படி கூறினார். நான் மனமுடைந்து போனேன். அதே சமயம், அவர் என்னிடம் உண்மையாக இல்லை என்பதையும் அறிந்தேன். சத்துவிடலாமா எனக்கூட நினைத்தேன். பிப்ரவரி மாதம் தற்கொலை செய்துகொள்ளும் எண்ணத்துடன் இந்தியா வந்தேன். ஆனால், ஒரே வாரத்தில் என் கணவர் என்னை உடனே திரும்பிவரச்சொல்லி அழைத்தார்.

எல்லாம் சரியாகிவிட்டது என நினைத்து திரும்பினேன். என் மாமனாரும் என்னுடன் கூட வந்தார். அப்போதுதான் பிரச்சினைகள் மேலும் அதிகமாயின. அவர் என் கணவரிடம் என்னைப் பற்றி என்ன சொன்னாரோ தெரியவில்லை, ஆனால், என் கணவர் மிகவும் கோபமடைந்து என்னுடன் அதிகமாகச் சண்டையிடத் தொடங்கினார். பாபாவிடம் முறையிட்டு, வீட்டிலிருக்கும் பாபா மந்திரில் தினமும் 2 விளக்குகள் ஏற்றிவந்தேன். ஒருநாள் பாபாவின் காலடியில் நான் வைத்த குங்குமப் பொட்டு, மாலையில் விளக்கேற்றும்போது, பாபாவின் நெற்றியில் துலங்கக் கண்டேன். மகிழ்ச்சியுடன் என் கணவரிடம் இதைக் காட்ட, அவரும் மகிழ்ந்தார். பாபா எங்களுடனேயே இருக்கிறார் எனப் புரிந்தது. 

ஆனால், ஏப்ரல் மாதம் மீண்டும் சண்டை வந்து என்னை இந்தியா செல்லச் சொன்னார். நானும் உடனே கிளம்பிவிட்டேன். தனக்குத் தனிமை வேண்டுமென அவர் சொல்ல, நானும் அப்படியே இந்தியாவிலிருக்கும் அவரது இல்லத்துக்கே திரும்பிவிட்டேன். இன்றுடன் ஒரு மாதம் ஆகிறது. நாள் தவறாமல் பாபாவை வேண்டி தினமும் விளக்கேற்றுகிறேன். நேற்ரு மதியம் உறங்கும்போது, என் கனவில் பாபா வந்து 'எல்லாம் சரியாகும்!' என எழுதிய ஒரு காகிதத்தைக் காட்டினார். கண் விழித்ததும், என் கணவரிடமிருந்து என் உடல்நிலை குறித்து அன்புடன் விசாரித்த கடிதம் வந்து சேர்ந்தது!என்னைப் பற்றி நினைக்கிறாரே என சந்தோஷப்பட்டேன். ஆனால் அதற்குப்பின் ஒரு தகவலும் இல்லை. சற்று நேரத்துக்கு முன், எனது ஸாயியை நினைத்துக்கொண்டே கண்ணயரத் தொடங்கும்போது, எனது மாமியார் நான் அங்கிருப்பதை விரும்பாததால், எப்போது வரபோகிறாய் என ஒரு அழைப்பு என் கனவரிடமிருந்து வந்தது.

நான் வரவேண்டுமென அவர் நினைத்தாலும், அவரது ஆணவத்தால் என்னை வர்ச்சொல்லிக் கேட்கவில்லை. அப்படி ஒரு அழைப்பு வந்ததும் இது பற்றி எழுதலாம் என நினைத்தாலும், நாளை வரை காத்திருக்க என்னால் முடியவில்ல. எனவே, இப்போதே எழுதுகிறேன். என் கணவர் நல்லவர்தான். ஆனால் காளியின் தூண்டுதலால் இப்படியெல்லாம் செய்கிறார். உங்கள் அனைவரையும் எனக்காக வேண்டிக்கொள்ள வேண்டுகிறேன். இன்னும் நிறைய அனுபவங்கள் இருக்கின்றன. பிறகு எழுதுகிறேன். தென்னாப்பிரிக்கா சென்றதும், அந்த பாபா படத்தையும் அனுப்புகிறேன். ஓம் ஸாயிநாதாய நம:!  

 

பாபாவின் தாயன்பு!

பாபாவின் தாமரைப் பாதங்களில் என் பணிவன்பான வணக்கம்,. பாபா தனது பிள்ளைகளை நேசிக்கிறார். எல்லா வழிகளிலும் அவர்களுக்கு உதவுகிறார். அவரது அழைப்புக்கெல்லாம் உடனே செவி சாய்க்கிறார். இப்போது அப்படிப்பட்ட ஒரு அனுபவத்தை அவரருளால் இங்கே பகிர்கிறேன். 

ஸாயி ஸத்சரிதம் படித்து பாபாவின் அடியவராக ஆனேன். இந்த நிகழ்வு நான் 12-ம் வகுப்பு படிக்கும்போது நிகழ்ந்தது. ஏதோ காரணத்தால் என் மனம் சஞ்சலப்பட்டிருந்தது. பாபா என் மீது கோபமாக இருப்பது போல உணர்ந்தேன். ஏனென்றே தெரியவில்லை. மனதை மாற்றுவதற்காக என் தாயுடன் சேர்ந்து ஸத்சரிதத்தை இணையத்தில் படித்தேன். கீழ்க்காணும் வரிகள் அதில் தென்பட்டன....'நான் யார் மீதும் கோபிப்பதில்லை . தாய் தன் பிள்ளைகளிடம் கோபம் கொள்வாளோ? கடல் தன் நீரை நதிகளுக்குத் திருப்பிவிடுமோ?' இதைப் படித்ததும் என் மனம் உருகியது. கண்ணீர் கண்களிலிருந்து வழிந்தது.
பாபா நேராக என்னுடன் பேசியதுபோல உணர்ந்தேன். நிச்சயம் ஒரு தாய் தன் பிள்ளையிடம் கோபம் கொள்ளவே மாட்டாள். அப்படியே கொண்டாலும், அது அவர்களது நன்மைக்காகவே இருக்கும். இந்த அனுபவத்தை என்னால் மறக்கவே முடியாது. நீங்கள் என் மீது காட்டும் அன்புக்கும், பரிவுக்கும் மிக்க நன்றி பாபா! நான் இன்றிருக்கும் நிலைக்கு நீங்களே காரணம். என் வாழ்க்கை முறையை மாற்றியவர் நீங்களே பாபா.

நான் நிறைய தவறுகள் செய்திருக்கிறேன். ஆனால், உங்கள் அருளால் அனைத்தையும் கடந்துவிடுவேன் என நம்புகிறேன். இன்னும் பல அனுபவங்களை விரைவில் எழுதுகிறேன். ஸாயிராம். 

 
எனது அற்புதமான ஷீர்டி யாத்திரை!

அன்பு சகோதரி மனிஷா,
 இந்த வலைதளத்தை நடத்திவருவதற்காக என் வனக்கம். ஸத்சரிதத்தில் படித்து அறிந்துகொள்ள முடியாத பல உன்னதக் கருத்துகளை இங்கேதான் தெரிந்துகொள்கிறே. இஞ்சினீயரிங் படிப்பை முடித்துவிட்டு, வேலை தேடிக்கொண்டிருக்கிறேன். 

ஜெய் ஸாயிராம்.


அன்பு வாசகர்களே,

சிறு வயதிலிருந்தே பாபாவை அறிந்திருந்தாலும், கடந்த 4 ஆன்டுகளாகத்தான் நான் அவரது பக்தன். ஜூன் 7-ம் தேதியன்று நானும் இன்னும் சிலருடன்  ஷீர்டி சென்ற அனுபவத்தை இங்கே கூறுகிறேன். பாபா எவ்வாறு எல்லா ஏற்பாடுகலையும் செய்கிறார் என்பதை இந்த அனுபவத்தின் மூலம் உணர்ந்தேன்.

6-ம் தேதி ரயில் பயண முன்பதிவு செய்தோம். பாபாவின் காகட் ஆரத்தியைக் காண விரும்பி அதற்கான சீட்டுகளை இணையம் மூலம் பணம் செலுத்திப் பதிவு செய்தும், நாங்கள் கிளம்பும் வரை, அவை வந்து சேரவில்லை. பாபா மீது இதற்குக் குறை கூறினாலௌம், பாபா வேறொரு ஏற்பாடு செய்திருந்தார்! ரயிலில், எங்களுடன் ஷீர்டி கொவில் பூஜாரி ஒருவரும் எங்களுடன் பயணித்தார்! ஆந்திராவிலிருந்து வந்த எனக்கு ஹிந்தி, மராத்தி தெரியாததால் சிறிது சங்கடப்பட்டேன். 

எப்படியோ மெதுவாக அவரிடம் ஆரத்தி  சீட்டு கிடைக்காததைப் பற்றிச் சொன்னதும், தான் அதற்கு ஏற்பாடு செய்வதாகச் சொன்னார். அப்படியே நான் விரும்பிய அபிஷேக ஜலமும் தருவதாகவும் வாக்களித்தார்.
அப்படியே அவை கிடைத்து பாபா முன்னே 20 நிமிடங்கள் நின்றோம். மத்தியான ஆரத்தி காணவும் வாய்ப்பு கிடைத்தது. நிறைய வேப்ப இலைகளும் கிடைத்தன. 9-ம் தேதியன்றும் காகட் ஆரத்தி காணக் கிடைத்தது. பாபாவுக்கு வெகு அருகில் நின்றதில் என் ஜென்மம் சாபல்யம் ஆயிற்று. ஸாயி ஸத்ய விரதம் செய்து மாலையில் விள்க்குகள் ஏற்றினோம். புஜாரி அபிஷேக தீர்த்தமும் கொடுத்தார். மூன்று நாட்களும் ஆரத்திக்குச் சென்று, மற்ற இடங்களையும் தரிசித்தோம். ஏழைகளுக்கு அன்னதானம் செய்தோம். சாவடியில் அமர்ந்து மாலை ஆரத்தியும் தரிசித்தோம். மிகவும் மகிழ்ச்சியாக இருந்தது. 

எனது செருப்பு அங்கே தொலைந்துபோனது. என் கர்மா கழிந்தது என எண்ணிக்கொண்டேன். இதுவரை 4 முறை ஷீர்டி சென்றிருந்தும் இந்த அனுபவம் தனித்துவமாக இருந்தது. கிளம்பியதிலிருந்து அனைத்தையும் பாபாவே பார்த்துக்கொண்டார்.இவ்வளவு வசதியாக ஆரத்தி கண்டிருப்பேனா என்பது சந்தேகமே.  

கடந்த சில ஆண்டுகளாக வேண்டியபோதிலும், இன்னும் எனது கோரிக்கைகளை பாபா நிரைவேற்ரவில்லை. என் வாழ்க்கை இன்னும் குழப்பமாகவே இருந்தாலும், அவர் மீது கொண்ட நம்பிக்கையால், எல்லாம் சரியாகிவிடும், ஒரு குறைவும் நேராது என்பதில் உறுதியாக இருக்கிறேன். அவரது தீர்மானத்தின்படியே அனித்தும் நிகழும் எனப் பொறுமையுடன் காத்திருக்கிறேன். 

உங்கள் குழந்தைகளான எங்கள் மீது கோபம் கொள்ளாமல் எங்களைக் காத்தருள்க பாபா எனத் தங்களைக் கேட்டுக் கொள்கிறேன்ன். என் கடைசி மூச்சுவரை தங்களை வணங்குவேன். 

ஓம் ஸ்ரீ ஸாயிராம்.

Loading

Monday, October 3, 2016

A Life Given By Sai -Sai Devotee

  ( Translated into Tamil   by : Dr. Sankarkumar, USA)
சாயிராம்

உங்களிடமிருந்து வேறெதுவும் எனக்கு வேண்டாம், பொறுமையும், நம்பிக்கையும், அன்பும் மட்டுமே போதும்' எனச் சொல்லும் நமது ஸாயின் கரங்களில் அவற்றை ஒப்படைத்த ஒருவருக்கு அந்த வார்த்தைகளின் மஹிமை புரியவரும். தன் பெயரை வெளியிட விரும்பாத அப்படிப்பட்ட ஒருவரின் அனுபவத்தை இங்கே காணலாம்.
ஜெய் சாயிராம்
 
மனிஷா
-------------------------------------
இதை எழுதுவதற்கு முன்னால், நான் பல அனுபவங்களைக் கண்டிருக்கிறேன். அவற்றில் சிலவற்றை இங்கே எழுதியுமிருக்கிறேன். நீண்ட நாட்கள் கழிந்து, கடந்த 3 ஆண்டுகளில் எனது பிரார்த்தனைகளை ஸாயி என் வாழ்வில் நிறைவேற்றித் தந்து நான் தற்போது வாழும் வாழ்வை எனக்குத் தந்திருக்கிறார்.

7 ஆண்டு காலம் காதல்வயப்பட்டு, அதன் மூலமாக திருமணமாகாமல், பல பிரச்சினைகளைச் சந்தித்தேன். 32 வயதுவரை திருமணம் ஆகாமல்தான் இருந்தேன். எந்த ஒரு நம்பிக்கையும் இல்லாது, வேலை எதுவும் செய்யாது, வீட்டிலேயே அமர்ந்திருக்கும் ஒரு மருத்துவராக நான் இருந்தேன். ஸாயியயே நால்முழுக்கப் பார்த்துக்கொண்டு, ஏதேனும் நல்லது நடக்குமென எதிர்பார்த்துக் கொண்டிருந்தேன். என் சொந்த ஊரில் வாழ்ந்துகொண்டு, மூன்று ஆண்டுகள் என் துணையைச் சந்திக்காமலேயே வாழ்ந்திருந்தேன். எல்லாம் தகர்ந்து வீழ்வதுபோல ஒரு உணர்வு. வேலைக்குப் போகவும் எனக்கு அனுமதியில்லை. மேற்படிப்புக்கான நுழைவுத் தேர்வுக்காகப் படிப்பதைத் தவிர வேறேதும் வழியில்லை.

இந்த ஒரு செயலில் மட்டுமே என் முழுக்கவனத்தையும் செலுத்த பாபா பணித்தும், என்னால் அது இயலவில்லை. கண்ணீரோடும், புத்தகங்களோடும் மட்டுமே தனித்திருந்தேன். படிப்பில் கவனம் செலுத்தாமல், இப்படியே ஒரு வருஷத்தைக் கழித்தேன். ஸாயி என்னைக் கைவிடமாட்டார் என நம்பி, மீண்டும் வேலைக்குச் சேர்ந்தேன். மதிப்புள்ள ஒரு கல்லூரியில் எனக்கு மேல்படிப்புக்கான அனுமதியும் கிடைத்தது. என்னை வீட்டிலேயே இருத்தி, என் உறுதியை நசுக்க நினைத்தவர்களுக்கு இது பேரதிர்ச்சியாக இருந்தது. போட்டி அதிகமிருந்ததால், இந்த அனுமதியை யாராலும் மறுக்க முடியாது.
மூன்றாண்டு காலக் காத்திருப்புக்குப்பின், என் பெற்றோரின் துணையால் மேல்படிப்பைத் தொடர்ந்தேன். எந்தக் கல்லூரியில் சேரப்போகிறேன் எனவும் முன்கூட்டியே தெரிந்துவிட்டது. எப்படியென்றால், நுழைவு அனுமதிக்காக[] செல்லும்போது, சிரித்த முகத்துடன் பாபாவின் படம் தாங்கிய ஒரு கல்லூரி வேன் என்னைக் கடந்து சென்றது! ஆனால் நான் சந்தித்த அந்தக் கல்லூரி, நாங்கள் படிக்கப்போகும் கல்லூரிகளின் அட்டவணையில் இல்லை. தங்களுக்கு இத்தனை 'சீட்' வேண்டுமென அந்தக் கல்லூரி அரசுக்கு விண்ணப்பிக்கவேயில்லை.

எனவே ஏமாற்றத்துடன் வெறுங்கையுடன் வீடு திரும்பினேன். ஆனால், அன்றைய தினம் நடக்கவிருந்த அந்த பேட்டி, குறைந்த அளவு சீட்டுகளே அனுமதிக்கப்பட்டதால், ரத்து செய்யப்பட்டது என்பது ஆறுதல் அளித்தது. மாணவர்கள் வேலைநிறுத்தம் செய்ததால், அந்தப் பேட்டி ரத்தானது. இது ஒன்றும் அதிசயமல்ல. இரண்டாம் முறை பேட்டிக்கு அழைத்தபோது, இப்போது நான் விரும்பிய அந்தக் கல்லூரியும் 3 சீட்டுகள் கேட்டு விண்ணப்பித்திருந்தது! ஆனால், அது அரசுப் பணி சமம்பந்தப்பட்டது என்பதால், நான் அதற்குத் தகுதியானவளாக இல்லை. ஆனால், அந்த 3 இடங்கள்: பூர்த்தி செய்யப்படவில்லை. மூன்றாவது பேட்டியின்போதும், அவை நிரப்பப்படவில்லை. நானும் தேர்வு செய்யப்படவில்லை. 

திடீரென ஓர்நாள் என் நண்பரிடமிருந்து அழைப்பு வந்து, நான் மீண்டும் ஒரு பேட்டிக்குச் செல்ல, நான் விரும்பிய அந்தக் கல்லூரியில் இருந்த ஒரே ஒரு சீட்டுக்கு நான் தேர்வு செய்யப்பட்டேன் எனச் சொல்லவும் வேண்டுமோ!
ஆனால், அது தனியார் கல்லூரி என்பதால், கட்டணம் அதிகமாக இருந்தது எனக்குச் சிரமமாகிப் போனது. என் திருமணத்துக்காக வைத்திருந்த நகைகளை என் தந்தை விற்க நேர்ந்தது. நானும் கல்லூரியில் சேர்ந்தேன். வீட்டில் இருந்த பட்ட கஷ்டத்தை விடவும், மிக அதிகமான சிரமங்களை அடுத்த மூன்றாண்டுகள் நான் இங்கே சந்தித்தேன்.

இரண்டாமாண்டு படிக்கையில் எனது திருமணம் திடீரென நிச்சயிக்கப்பட்டது. மூன்றாண்டுகளுக்குமாக மொத்தம் 30 நாட்கள் மட்டுமே விடுப்பு எடுக்கமுடியும். நான் இப்போது 10 நாட்கள் விடுப்பு எடுத்தேன். தெய்வாதீனமாக எல்லாம் முறையாக நடந்தேறியது. என் கணவரின் பிடிவாதக்காரத் தந்தை மனமிரங்கி எங்கள் காதலை அங்கீகரித்து திருமணத்துக்குச் சம்மதம் வழங்கினார். ஆனால் அவர் கலியாணத்துக்கு வரவில்லை.என்னைத் திருமணம் செய்தால், வீட்டை வீட்டெ மகனைத் துரத்திவிடுவதாக அவர் பயமுறுத்தியிருந்தார். தந்தை மீதிருந்த பிரியத்தாலும், தாய் இல்லாத காரணத்தாலும், தந்தையும், மகனும் சேர்ந்து வியாபாரம் செய்துவந்ததாலும், அவரால் வீட்டைவிட்டு வெளிவர முடியவில்லை.

திடீரென ஒரு நாள் அவர் மகனை அழைத்து, தான் இந்த விஷயத்தில் தலையிட மாட்டேன் எனச்சொல்லி கலியாணத்துக்குச் சம்மதம் தந்தார். வியாபாரத்தை மட்டும் தொடர்ந்து கவனிக்க வேண்டும் எனக் கேட்டுக்கொண்டார். கண்ணிமைக்கும் நொடியில் எனக்கு மணமானது! 8 ஆண்டுகாலப் போராட்டத்துக்குப்பின், இது எப்படி நடந்தது என இன்னமும் வியக்கிறேன். திருமணமான 6-ம் நாள் வேலைக்குத் திரும்பினேன். அப்போதுதான் பேரிடி ஒன்று இறங்கியது. 

எனக்குக் காசநோய் பீடித்தது. இடிந்துபோனேன். ரத்தவாந்தி எடுத்தேன்.வேறு யாரிடம் நான் செல்வேன்? நான் காத்திருந்து பெற்ற மணவாழ்வு முடிந்தது என அஞ்சினேன். ஆனால் ஸாயியோ, 'உன்னிடமிருந்து பறிக்கவா நான் உனக்கு இதைக் கொடுத்தேன்?நான் கொடுத்தது நிரந்தரமானது!' எனச் சொன்னார். என் கணவரிடம் இந்த நோயைப் பற்றிக் கூறினேன். ஆழ்ந்த அக்கறையும், பரிவும், நேசமும் மிகுந்தவர் அவர். எனக்கு அவரே ஸாயிபோலத்தான்! என் சகோதரனுக்குத் தெரிந்த ஒரு மருத்துவரிடம் என்னை அழைத்துச் சென்றார்.

அந்த மருத்துவர் என் கவலையை அரை நொடியில் போக்கிவிட்டார். மருந்துகள் எடுத்தால் குணமாகிவிடும் எனத் தேற்றினார். ஓராண்டு காலம் சிகிச்சை எடுத்தேன். ஆனால், அந்த மருந்துகள் எனக்கு ஒத்துக்கொள்ளவில்லை. 4 மாத்திரைகள் சாப்பிட்டதுமே வயிற்றுபோக்கு தானாக வந்துவிடும். அடிக்கடி இப்படி நேர்ந்ததால் நான் பாபாவிடம் கண்ணீருடன் சென்று பார்த்தேன். என்னால் இதைச் சாப்பிட முடியாது எனச் சொல்லி, உதியை எடுத்து, தண்ணீரில் கரைத்துக் குடித்துவிட்டு வந்து உட்கார்ந்துவிட்டேன்.

அதன்பின் என் தொந்தரவுகள் அனைத்தும் நீங்கின. ஓரண்டுகாலம் முறையாக மாத்திரைகளைச் சாப்பிட்டேன். முழுதுமாகக் குணமானேன். இது மருந்தினாலா?

அடுத்த இடி எனது ஆராய்ச்சி மற்றும் தேர்வின் மூலம் வந்தது. உயிரைக் கொடுத்து நான் ஆராய்ச்சிக் கட்டுரை எழுதியபோதும், மருத்துவ விடுப்பினால் எனக்குத் தேவையான வருகைப்பதிவு [attendence] கிடைக்கவில்லை  எனக் கூறி தேர்வு எழுத முடியாதெனச் சொல்லி விட்டனர். பலரிடம் சென்று முறையிட்டும், யாரும் கேட்கவில்லை. எல்லாமே எனக்கு எதிராக இருந்தன. நான் அழுதேன். இன்னின்னாரைப் போய்ப் பார் எனச் சொன்னதையெல்லாம் பொருட்படுத்தாமல், ஸாயியிடம் சென்று, 'நீ அனுமதித்தால் மட்டுமே நான் தேர்வு எழுதமுடியும். இல்லாவிட்டால் நான் இப்படியே இருக்கிறே. நான் தகுதியானவளா இல்லையா என்பதை நீயே தீர்மானி' எனச் சொல்லிவிட்டு, வழக்கம்போல என் அன்றாட வேலைகளைக் கவனிக்கத் தொடங்கினேன். என்னிடம் தேர்வு பற்றி விசாரித்த அனைவரிடமும் எனக்கு ஒன்றும் தெரியாது எனச் சொல்லிவிட்டேன்.

தேர்வுநாள் நெருங்கியது. எனக்கு அனுமதிச் சீட்டும் வந்தது! கல்லூரியில் யாரோ எனக்கு உதவி செய்திருக்கிறார்.தேர்வுக்குச் சென்றேன். ஆனால், விடைத்தாளிலும், செய்முறைத் தேர்விலும் மிக மோசமாகச் செய்திருந்தேன். இருந்தாலும் விடாமுயற்சியுடன் தொடர்ந்து தேர்வெழுதி முடித்தேன். சொம்பேறித்தனம் பாபாவுக்குப் பிடிக்காது. எது வரினும் வரட்டுமென என் வேலையைச் செய்தேன். முடிவுகள் வந்தபோது, நான் முதல் வகுப்பில் தேர்ச்சி பெற்றேன்! கனவில் மட்டுமே இது சாத்தியம்.
நான் இப்போது என் ஸத்குருவின் பாதங்களருகே அமர்ந்திருக்கிறேன். இனி என்ன கேட்பது? என் தேவைக்கும் மீறி அவர் எனக்குத் தந்திருக்கிறார். அன்பான கணவர். ஆரோக்கியமான வாழ்க்கை. அடுத்து ஒரு குழந்தை வேண்டும். அதையும் ஸாயியே தருவார். இது சற்று நீளமான பதிவென்றாலும், ஸாயிபாபா ஒருவரே உங்களுக்கு மக்ழ்ச்சியைத் தரமுடியும் எனச் சொல்வதற்காக இத்தனையும் எழுதினேன்.

எது நேர்ந்தாலும், பாபாவின் முன்னே கையேந்துங்கள். அவர் உங்களை வெறுங்கையுடன் போக விடமாட்டார். இதை எழுதவேண்டுமெனப் பலநாட்களாக நினைத்திருந்தேன். இன்று வியாழக்கிழமை. பாபாவின் ஆணைப்படி இன்று இதனை எழுதினேன்.

வாழ்வில் பிரச்சினைகளால் மனம் நொந்து, வாடியிருக்கும் யாரொ ஒருவருக்கு நம்பிக்கை தரவே பாபா இதை எழுதத் தூண்டியிருக்கலாமென நினைக்கிறேன். ஸாயி மீது எந்தக் கஷ்டம் வந்த நேரத்திலும் இளைப்பாறுங்கள். அவரையே விடாமல் பிடித்துக் கொள்ளுங்கள்.

ஓம் ஸாயி ராம்.

Loading
Live Darshan Time 4 A M.To 11.15 P.M.(IST). Live Darshan Can Be Viewd Only In Internet Explorer.

Message Here.