Monday, September 2, 2013

Sai Satcharitra Parayan In Metro And How Baba Rescued Me Out of Trouble-Sai Devotee Suman




 (Translated into Tamil by Dr. Sankarkumar, U.S.A)

ஸாயிராம்.
அனைவருக்கும் இனிய பாபாநாள் வாழ்த்துகள்.
நமக்குப் பழக்கமான ஒரு வாசகரும், மற்றொரு ஸாயி சகோதரியும் தங்களுடைய அனுபவங்களை இதில் சொல்கின்றனர். இவற்றைப் படிக்கும்போது, நமது மனம் பாபாவின் அன்பை உணர்ந்து நெகிழ்வதோடு, தமது குழந்தைகளை எவ்விதம் பாபா எப்போதும் உடனிருந்து காக்கிறார் எனவும் புரிகிறது. ஜெய் ஸாயி ராம்.
 -- மனீஷா

...........

இது என்னுடைய மூன்றாவது பதிவு. ஸாயி ஸத்சரிதப் பாராயணத்தின் பெருமையை விளக்கும் இந்த என்னுடைய அனுபவத்தில், ஏதும் அதிகமாகவோ, தவறாகவோ சொல்லிவிடாமல் இருக்க, பாபாவை வணங்கி வேண்டுகிறேன்.

ஜெய் ஸாயிராம். என் பெயர் சுமன். உத்தகாண்ட்டைச் சேர்ந்தவன். பாபாவின் ஒரு எளிய அடியவன். அவர் சொன்னவற்றின்படி நடக்க முற்பட்டாலும், அடிக்கடி தவறுகள் செய்து, அவருடைய மன்னிப்பைக் கோருபவன். என்னுடைய முந்தையப் பதிவில் சொல்லியவாறு, கடந்த 7 ஆண்டுகளாக நான் சில சோதனைகளைச் சந்தித்து வருகிறேன். அவற்றை மீண்டும் சொல்லாத‌தற்காக என்னைப் பொறுத்தருள வேண்டுகிறேன்.

சிறுவயது முதலே நான் ஸாயி வழியைப் பின்பற்றி வந்தபோதிலும், சமீப காலமாக இந்த பக்தி எனக்கு நல்ல பாடங்களைக் கற்றுக் கொடுத்திருக்கிறது. இதன் மூலமாக, எனது பிரச்சினை இன்னும் தீராத போதிலும், நான் ஸாயிக்கு நெருக்கமானவனாகவே இருக்கிறேன்.

எனது பிரச்சினை தொடர்பாக, ஸாயியின் ஆணைப்படி தில்லியில் இருக்கும் ஒருவரைச் சென்று பார்த்தேன். அந்தப் பெண்மணி அடுத்த 9 மாதங்களுக்கு மாதம் ஒரு முறை 7 தினங்களுக்குத் தன்னை வந்து பார்க்குமாறு சொன்னார். அதனால், மாதமொரு முறை தில்லி வந்து என் சகோதரனின் வீட்டில் தங்கி, மெட்ரோ ரயில் மூலம் இவர் இருக்கும் இடத்துக்குச் செல்லவேண்டியதாயிற்று. இது ஒரு 40 நிமிடப் பயணம் என்பதால், இந்த நேரத்தில் ஸாயி ஸத் சரிதப் பாராயணம் செய்ய முடிவெடுத்தேன். இப்படிச் செய்கையில் அந்த 7 நாட்களில் நான் ஸாயி ஸத்சரிதப் பாராயணத்தைப் பூர்த்தி செய்ததை அறியவில்லை. அடுத்த மாதத்திலிருந்து இதை உணர்ந்து, நான் செய்தபோது பாபாவின் ஆசீர்வாதம் எனக்குப் பல வகையிலும் கிடைத்ததை உணர்ந்தேன்.

ஒருமுறை எங்கள் தெருவின் வழியே ஸாயி பால்கி வந்தபோது நான் 10 ரூபாய் கொடுத்தேன். உதி, அக்ஷதை மற்றும் ஒரு பூ எனக்குக் கிடைத்தது. அன்று மாலை பூஜைக்குப் பின், ஸத்சரிதத்தைப் புரட்டியபோது, அப்பாசாஹேப் குல்கர்னி என்பவர் பாபாவுக்குப் பத்து ரூபாய் தக்ஷணை கொடுத்ததும், அவர்க்கு உதி, அக்ஷதை, மலர் பிரசாதம் கிடத்த நிகழ்வைப் படித்து, இரண்டிற்கும் இடையே உள்ள பொருத்தத்தைக் கண்டு நான் மிகவும் மகிழ்ச்சி அடைந்தேன்.

இன்னொரு முறை,பாராயணத்தை முடித்து நான் வீடு திரும்பியதும், மற்றொரு அதிசயம் நிகழ்ந்தது. காலையும், மாலையும் பாபாவுக்கு அளிக்கும் நீரையே நான் அருந்துவது வழக்கம். ஒரு நாளிரவில், அப்படி அந்த நீரைக் குடிக்கச் சென்றபோது, அதில் ஒருசில சொட்டுக்கள் மட்டுமே இருந்தது. வீட்டிலிருந்த வேறு யாரும் அதைத் தொடவே இல்லையெனச் சொன்னார்கள். இதுமாதிரி நேரங்களில் நான் பாபாவிடமே நேரிடையாகச் சீட்டுப் போட்டுக் கேட்பது என் வழக்கம். அப்படிக் கேட்டபோது, 'ஆம், நானே அதைக் குடித்தேன்' என வந்ததும் என் மகிழ்ச்சிக்கு அளவே இல்லை.

மற்றொரு முறை, பாராயணம் முடித்த அன்று என் தோழி ஒருவர் வீட்டுக்குச் சென்று பேசிக்கொண்டிருந்தபோது, பாதியில் எழுந்து சென்று அவள் ஒரு அழகிய பாபா சிலையை எனக்கு அளித்தாள். 'அவளது சகோதரன் ஷீர்டி சென்றபோது, இரண்டு சிலைகளை வாங்கியதாகவும், அந்த இன்னொன்றுதான் இது என்றும், அதை முறையாகப் பூஜை செய்யும் ஒருவருக்குத் தர எண்ணி, என்னிடம் அளித்ததாகவும் அவள் சொல்லி என்னை வியப்பில் ஆழ்த்தினாள். அதன் பின்னர் ஸ்கூட்டரில் இருவருமாகச் சென்றபோது, எங்கு போகலாம் என என்னைக் கேட்டுவிட்டு, அருகிலிருக்கும் பாபா கோவிலுக்கே செல்லலாம் எனச் சொன்னாள். அவள் ஒன்றும் பாபா பக்தை அல்லள். மகிழ்ச்சியுடன் அங்கே சென்று ஸாயி தர்பாரை கண்ணாரக் கண்டு, 10 ரூபாய் தக்ஷணை அளித்துவிட்டு, வீடு திரும்பிய பின்னரே, நிகழ்ந்த அனைத்தின் பெருமையும் புரிந்தது.

அடுத்த தடவை, நான் மெட்ரோவில் செல்லும்போது, வழக்கமாகப் படிக்காமல், பாட்டு கேட்கலாம் என நினைத்து, என்னிடமிருந்த 'ஐ-பாட்'-இல் கேட்கலானேன். அதை முன்னிரவுதான் முழுதுமாக 'சார்ஜ்' செய்திருந்தேன். ஆனால், இரண்டு பாட்டுகளுக்குப் பின்னர், அது வேலை செய்ய ஒத்துழைக்கவில்லை. வேறு வழியில்லாமல், நான் அன்றைய ஸத்சரித அத்தியாயங்களைப் படித்துவிட்டு, வீடு திரும்பினேன். ஆனால், என் மனம் என்னவோ அமைதியாகவே இல்லை. மதிய உணவை முடித்ததும், மீண்டும் எனது 'ஐ-பாட்'ஐ அழுத்த, இந்த முறை அது முழு நேரத்துக்கும் [40 நிமிடங்கள்] தொடர்ந்து ஒலித்தது. எனது சகோதரியுடன் இதைப் பகிர்ந்தபோது, 'உனது தினசரி பாராய‌ணத்தை நீ ஒதுக்கி பாட்டு கேட்கக்கூடாது என்றுதான் பாபா இவ்வாறு செய்திருக்கிறார்' எனத் தெளிவுபடுத்தினாள்.

பாபாவின் படம் ஏதாவதொரு ஆட்டோவிலோ, அல்லது வேறு இடத்திலோ காட்சி அளித்து என்னை மகிழ்த்துவதும் வாடிக்கையாக நிகழும். ஆனால், ஒருநாள் [அன்று வியாழக்கிழமை] அதுபோல எங்கும் தெரியாமல் நான் நம்பிக்கை இழந்துபோன நேரத்தில், ஒரு பஸ் நிறுத்தத்தில் ஒரு பையன் மிகப் பெரிய சமாதி புகைப்படத்தைத் தனது கைகளில் வைத்திருப்பதைக் கண்டு ஆனந்தத்துடன் தரிசனம் செய்துகொண்டேன்.

இதுபோல பாபா எப்போதும் என் கூடவே இருந்து, என்னைப் பாதுகாத்து, என‌க்கு நம்பிக்கையை ஊட்டுகிறார். இதைச் சொல்ல அனுமதித்தமைக்கு என் பணிவன்பான வணக்கம். 

 
 ஒரு தந்தையைப் போல பாபா என்னை 
இக்கட்டிலிருந்து காப்பாற்றினார்!

எனக்கு நிகழ்ந்த ஒரு சிறிய சம்பவத்தின் மூலம், அன்பான ஒரு தாய் தந்தையைப் போல பாபா எப்போதும் என்கூடவே இருந்து இக்கட்டான நேரத்தில் காப்பாற்றி ஆசி அளிக்கிறார் என்பதைப் புரிந்துக்கொண்டேன்.

[புது தில்லி] ரஜௌரி கார்டனுக்கு மெட்ரோ ரயிலில் செல்வதற்காக, ராணி பாக் எனும் இடத்திற்கு ஆட்டோவில் செல்வது என் வழக்கம். புது இடம் என்பதால் முதலில் பயமாக இருந்தாலும், நாளடைவில் இது பழகிவிட்டது. செல்லும் வழியெல்லாம் நாம ஜபம் செய்து கொண்டிருப்பேன். ஸாயி என்னுடனேயே இருப்பதுபோல ஒரு தைரியத்தை இது அளித்தது.

வழக்கமாக இந்த இடத்திற்குச் செல்ல ஆட்டோக்காரர் 50 ரூபாய்கள் கேட்பார். மீட்டர் எல்லாம் போடமாட்டார். ஆனால், அன்று நான் ஏறிய ஆட்டோக்காரரோ மீட்டரைப் போட்டுவிட்டார். அவருக்குக் கொடுப்பதற்கான பணத்தை முன்னதாகவே எடுத்து வைத்துக் கொள்லலாம் என எனது ஜீன்ஸ் பாக்கெட்டிலிருந்து பணத்தை எடுத்தேன். நான் எடுத்து வந்ததாக நினைத்த தொகையை விடவும் அது குறைவாகவே இருப்பதை உணர்ந்தேன். ரயில் பயணத்துக்கான கட்டணத்தைத் தவிர அதிகப்படியாக வழக்கமாக அவர்கள் கேட்கும் 50 ரூபாய்கள் இருக்காது எனப் பட்டது. என்ன செய்வதெனத் தெரியாம‌ல், பாபாவை மனமுருகிப் பிரார்த்தனை செய்யத் தொடங்கினேன். எனக்கு நம்பிக்கை ஊட்டுவதுபோல, ஒன்றன்பின் ஒன்றாக மூன்று ஆட்டோக்கள் பாபாவின் படம், உபதேசம் ஆகியவற்றைத் தாங்கி என்னைக் கடந்து சென்றன. இது என‌க்கு மகிழ்ச்சியாக இருந்தது.

ரயில் நிலையத்துக்கு சற்று முன்னதாகவே, மீட்டர் 42 ரூபாய் எனக் காட்டியபோது, ஆட்டோவை நிறுத்தி, இறங்கி ஆட்டோக்காரரிடம் அந்தத் தொகையைக் கொடுத்துவிட்டு நடக்கலானேன். மீதி கையில் இருந்த பணம் எனது மெட்ரோ ரயில் டிக்கெட்டுக்குப் போதுமானதாக இருந்தது. 20 அடி தூரமே ரயில் நிலையத்துக்கு இருக்கும்போது, அவ்வாறு நான் நிறுத்தி நடப்பதைக் கண்டு ஆட்டோக்காரரே வியந்தார்.

இதில் பாபாவின் லீலை என்னவென்றால், வழக்கம்போல நான் மீட்டர் இல்லாத வாகனத்தில் ஏறியிருந்தால், அவர்கள் கேட்கும் அந்த 50 ரூபாய்களைக் கொடுத்துவிட்டு, எனக்கு வீடு திரும்ப, ரயில் பயணம் செல்லும் கட்டணம் இல்லாது போயிருக்கும். அன்றைக்கெனப் பார்த்து, மீட்டர் பொருத்திய ஆட்டோவில் என்னை அழைத்துச் சென்று பாபா என்னை அந்த இக்கட்டான நிலையிலிருந்து [பழக்கமில்லாத இடத்தில் நான் அலைந்து விடாமல்] காப்பாற்றினார். தில்லி இன்னும் எனக்கு அதிகப் பழக்கமில்லாத ஊர் என்பதால் பாபா இவ்விதம் அருள் செய்தார்.

ஜெய் ஸாயி ராம்.

Loading

Friday, August 23, 2013

My Shirdi Experience-Sai Devotee



(Translated into Tamil by Dr. Sankarkumar, U.S.A.)

ஜெய் ஸாயிராம். அனைவருக்கும் இனிய பாபாநாள் வாழ்த்துகள்!
ஸாயிபாபா தம் அடிவர்க்கு பல வழிகளிலும் அன்பையும், ஆசியையும் அளிக்கிறார் என நாம் அறிவோம். அவரது கர்ம பூமியான ஷீர்டியில் அத்தகைய அனுக்கிரஹம் கிடைக்கும்போது பக்தர்கள் இன்னும் அதிகமாகவே மகிழ்கிறார்கள். அவரது அருளாசியைப் பெற பூரண பக்தியும், தீவிர நம்பிக்கையும் அவசியம். பாபாவின் விசேஷ அன்பை ஷீர்டியில் பெற்ற ஒரு அன்பரின் அனுபவங்கள் இங்கே தரப்படுகின்றன. 
ஜெய் ஸாயிராம்.
 -- மனிஷா. 
----------------

ஸாயிபாபாவின் பொற்கமலப் பாதங்களுக்கு என் பணிவன்பான வணக்கம். எனது பெயரைக் குறிப்பிட வேண்டாம். 
ஜெய் ஸாயிராம்.

எனது பள்ளி நாட்களிலிருந்து நான் ஸத்ய ஸாயிபாபாவின் பக்தை. பஜனைகளுக்கு அடிக்கடி செல்வேன். ஷீர்டி ஸாயிபாபாவின் திருவுருவப் படத்துக்கு விளக்கேற்றி வைத்து பூஜை செய்வேன். திருமணமானதும், என் கணவரும் பாபா பக்தராகி, வேதம் எல்லாம் கற்று, இருவரும் தினமும் ஓதுவோம். சென்ற ஆண்டு, என் தந்தை அவரது நண்பர் நாட்டை விட்டுச் செல்லும்போது அவருக்களித்த பெரிய ஷீர்டி பாபா படத்தை எனக்குத் தந்தார். ஸாயி ஸத் சரிதத்தைப் படிக்க எண்ணி, அதைப் படித்து முடித்ததும் என் வாழ்வில் மிகப் பெரிய மாற்ற‌ங்கள் ஏற்பட்டன. அவற்றை இங்கே வரிசையாகச் சொல்ல விரும்புகிறேன்.::
1. ஸத் சரிதப் பாராயணம் முடித்த மறுநாள் அகண்ட பஜனில் என் கணவர் குழந்தைகளோடு கலந்து கொண்டேன். சற்று நேரத்துக்குப் பின், எனது இரண்டரை வயது மகன் அழுததால், அங்கிருந்து கிளம்பி வாசலில் என் கணவரின் காருக்காகக் காத்திருந்தேன். இரவு 11 மணி இருக்கும். அப்போது தனது மனைவி மற்றும் வயதான தாயுடன் ஒரு சீக்கியர் என்னை நோக்கி விரைந்துவந்து, என் கைகளில் ஏதோ ஒரு புத்தகத்தைக் கொடுத்துவிட்டு தங்கள் வாகனத்தில் ஏறி விரைந்தனர். அது என்னவென்றுகூடப் பார்க்காமல் அதை என் கைப்பையில் போட்டுக் கொண்டேன். காரில் ஏறியதும் அது ஸாயி 9 வார விரதக் கதை எனத் தெரிந்தது. பாபா எனக்கு அளித்த சமிஞ்ஞை என நினைத்து அதை முறையாகச் செய்து முடித்தேன்.
2. மாற்று வேலை தேடி முயன்றும் ஒன்றும் கிடைக்கவில்லை. நல்ல வேலை கிடைத்தால் ஷீர்டி வருவதாக வேண்டிக் கொண்டேன். ஒன்றும் அமையாததால் இந்தியா செல்லும் எண்ணத்தைக் கைவிட்டேன். அப்போது பாபாவின் பெரிய சிலை இருக்கும் ஒரு இடத்துக்குச் செல்லும் வரிசையில் நான் நிற்பதாக ஒரு கனவு கண்டு, இது பாபாவின் அழைப்பு என எண்ணி, ஷீர்டி செல்ல முடிவு செய்தேன்.
3. எனது ஷீர்டி அனுபவங்களை இப்போது சொல்லுகிறேன். இந்தத் தளம் உட்பட பல்வேறு வலைத்தளங்களில் படித்ததன் மூலம் சமாதியைத் தொடும் வாய்ப்பு கிட்டாது என்றே நினைத்தேன். நேரடி ஒளிபரப்பை தினம் பார்ப்பதால், சமாதிக்கு முன்பாக கம்பிகள் போட்டுத் தடுத்திருப்பதையும், இருந்தும் ஒரு சிலர் மட்டும் பாபா சமாதியைத் தொட்டு வணங்கும் பாக்கியம் பெறுவதையும் கண்டிருக்கிறேன்.  வியானன்றுதான் அங்கு செல்ல நான் விரும்பினாலும், கூட்டம் அதிகமாக இருக்கும் என்பதால், செவ்வாய், அல்லது புதனன்று செல்லலாம் எனவும் முடிவெடுத்தோம். ஆனால், பாபாவின் கட்டளை வேறு விதமாக இருந்தது.  புதன் காலை 10 மணிக்கு மும்பை விமான நிலையத்தில் இறங்கினோம்.
எனது நண்பர் ஒருவரின் துணையோடு காரில் ஷீர்டி செல்ல ஏற்பாடு செய்திருந்தும், மதியம் 3 மணி வரை விமான நிலையத்திலேயே சிக்கிக் கொண்டோம். எனது பிள்ளைகளுக்கு சோர்வாக இருந்தது. இவ்வளவு தூரம் வரவழைத்த பின்னர் ஏன் பாபா என்னைக் காத்திருக்கச் செய்கிறீர்கள் என எனக்கு அழுகையே வந்து விட்டது.  ஒரு வழியாக இரவு 9 மணிக்கு ஷீர்டி சென்றடைந்தோம். கோவில் வழியாகச் செல்லும்போது உள்ளே சென்று தரிசனம் பார்த்துவிட்டு விடுதிக்குச் செல்லலாம் என என் கணவர் கூறினார். மிகவும் களைப்பாக இருந்ததால், நான் குழந்தைகளுடன் விடுதிக்குச் செல்வதாகக் கூறினேன். இருந்த போதிலும், அனைவரும் இறங்கி உள்ளே சென்றோம்.
கூட்டம் அதிகமில்லை. எங்களுக்கு முன் சென்றவர்களைப் பின்தொடர்ந்து வழி தெரியாமல் நடந்தோம். சமாதி ஹாலுக்குள் சென்று அங்கிருந்த மிகப் பெரிய பாபா உருவச்சிலைக்கு வெகு அருகில் சென்று, சமாதியைத் தொட்டு முத்தமிடும் வாய்ப்பு கிடைத்தது!  அங்கிருந்த சேவாதல் ஒன்றுமே சொல்லவில்லை. என் வாழ்க்கையிலேயே மிகப் பெரிய பொன்னாள் இது! எங்களை எப்போதும் வழிநடத்திச் செல்லுங்கள் என பாபாவிடம் வேண்டிக் கொண்டோம்.  அப்போது எங்களுக்கு முன் சென்றவர்கள் விரைவாகச் செல்வதைப் பார்த்தேன். இரவு ஆரத்திக்காக அவர்கள் செல்கின்றனர் என அறிந்து, அவர்களுடன் சென்று, முழு ஆரத்தியையும் கண்டு களித்தோம். இந்த நல் வாய்ப்பை அருளிய பாபாவுக்கு எங்களது இதயபூர்வமான வந்தனங்களைத் தெரிவித்தோம். 
4. மறுநாள் வியாழக் கிழமை என்பதால் கூட்டம் அதிகமிருக்கும் எனத் தெரிந்தும், ஒரு பெரிய ரோஜா மாலையை வாங்கிக்கொண்டு  தரிசனத்துக்குச் சென்றோம்.  பாபா அருகில் நெருங்கியபோது கூட்டம் என்னை அங்குமிங்கும் தள்ளியது.  அப்போது ஒரு வயதான சேவாதல் என்னைப் பார்த்துச் சிரிக்கவும், அவரிடம் ரோஜா மாலையைக் கொடுத்தேன். அதை அவர் சமாதியின் மீது இட்டார். ஒரு பூவை எடுக்கலாம் என‌க் குனிந்தபோது, அவர் என் தோளை இழுத்து சமாதியிலிருந்தே ஒரு ரோஜாப்பூவை எடுத்து என் கையில் தந்தார்.
எனது ஷீர்டி பயணத்தைப் பற்றி நினைக்கும்போதெல்லாம் பாபாவின் அன்பும், கருணையுமே என் நினைவில் வந்து சந்தோஷப் படுத்துகிறது. நமது கோரிக்கை நிறைவேறாதபோது, நம்மை பாபா அலட்சியப் படுத்துகிறார் என நினைக்காமல், நமது பொறுமையை அவர் சோதிக்கிறார் எனப் புரிந்து, தொடர்ந்து வேண்டினால் நிச்சயம் பாபா நமக்கு உதவி செய்வார்.
ஜெய் ஸாயிராம்.

Loading

Friday, August 16, 2013

My seven Years Problem Got Solved-Sai Devotee.


( Translated into Tamil by Dr. Sankarkumar, U.S.A )

அனைவருக்கும் இனிய பாபாநாள் வாழ்த்து. பாபாவின் முடிவிலும், அவரது அருளிலும் பூரண சரணாகதி அடையும் பக்தருக்கு எல்லாமே நன்மையாக முடியும் என்பதை விளக்கும் ஒரு அனுபவத்தை இங்கு அளிக்கிறேன் . 
ஜெய் ஸாயிராம்.  
-- மனிஷா.
 --------------------------------
இந்த அற்புதமான‌த் தளத்தை எனக்குக் காட்டிய பாபாவுக்கு வந்தனம். இதில் வரும் அனுபவங்கள் ஊக்கமளிப்பவை. பூரண நம்பிக்கை, பொறுமை இவையிரண்டும் இன்னமும் எனக்கு வரவில்லையெனினும், இந்த அனுபவங்கள் என்னை அவற்றின்பால் இட்டுச் செல்கின்றன என்பது உண்மை.
முடிந்த அளவுக்கு என் பிரச்சினையை இங்கு சொல்ல முனைந்திருக்கிறேன். என் பெயரை வெளியிட வேண்டாம்.
'ஏழரைச் சனி' என்பதைக் கேள்விப்பட்டிருப்பீர்கள். இந்தக் காலத்தைப்பற்றி அனைவருமே பயப்படுவர். 2002-ல் இது எனக்கு ஆரம்பித்தபோது, இதைப் பற்றி எனக்கு அதிகம் தெரிந்திருக்கவில்லை.  பிரச்சினைகள் அதிகமில்லாமலும், கடவுளிடம் அதிகமாக வேண்டக்கூடிய நிலைமை இல்லாமலும் அதுவரை என் காலம் போய்க்கொண்டிருந்தது. நல்ல குடும்பத்தில் பிறந்து, நல்ல நண்பர்களுடனேயே என் வாழ்க்கை இருந்தது. என் குடும்பமும் ரொம்பவுமே கட்டுக்கோப்பான குடும்பம் என்பதால், அதிகத் தைரியம் இல்லாமலும், சுதந்திரம் இல்லாமலும் இருந்தேன்.

ஆனால், 2002-ல் என் வாழ்க்கை அடியோடு மாறியது. என்னை விடவும் 6 வயது இளையவரான என் சக பணியாளர் ஒருவர் என் மீதான தன் காதலை வெளிப்படுத்தினார். ஆரம்பத்தில் அதை ஒதுக்கினாலும், நாளடைவில் அது மிகவும் தீவிரமானது.  தனது கையிலும், மார்பிலும் கத்தியால் கிழித்துக்கொண்டும், நள்ளிரவு வேளையில் என்னைத் தொலைபேசியில் அழைத்தும், ஓடும் ரயில் முன் விழுந்து தற்கொலை செய்யப்போவதாகவும் மிரட்டினார். ஒருமுறை தற்கொலை செய்துகொள்ளவும் முயன்றார். காலை முதல் இரவு வரையிலும் அவரது தொல்லை தாங்க முடியவில்லை.
என் குடும்பத்தாரிடமோ, நண்பர்களிடமோ இதைச் சொல்ல எனக்குத் தைரியமில்லை. நானே இதை சமாளித்துவிடலாம் எனத் தப்புக் கணக்குப் போட்டு, கொஞ்சம் கொஞ்சமாக இந்த வலையில் நானே போய் சிக்கிக் கொண்டேன். அதிலிருந்து மீளவும் வழி தெரியவில்லை. 7 ஆண்டுகள் இந்தக் கொடுமையை அனுபவித்தேன். மனவலியின் காரணமாக இங்கே இதை விரிவாகச் சொல்ல இயலவில்லை.
இருமுறை வேலை இழந்தேன்; திருமணம் செய்துகொள்ள முடியவில்லை; 24 மணி நேரமும் பயத்திலேயே வாழ்ந்தேன்; நான் கண்காணிக்கப்பட்டு, அடித்துத் துன்புறுத்தப்பட்டேன். சுதந்திரப் பறவையான நான் ஒரு கூண்டுப் பறவையானேன்.
இந்தக் காலத்தில், வழியிலிருக்கும் பாபா ஆலயத்தைப் பார்ப்பேன். 'நான் இதற்காகவா பிறந்தேன்?' எனக் கேட்டிருக்கிறேன். ஆனால், உள்ளே சென்றதில்லை. ஏனெனத் தெரியவில்லை. அவரிடமிருந்து இன்னமும் அழைப்பு வரவில்லையோ? எனது கர்மாவை இன்னும் நான் தொலைக்க வேண்டுமோ? தெரியாது.
2005-06-ல் ஒருமுறை 'நம் எல்லாருக்கும் தலைவன் ஒருவன்' [Sab kaa maalik eek] எனச் சொல்லும் விதமாகத் தன் ஒரு விரலை உயர்த்திக் காட்டும் நிலையில், பாபா என் கனவில் காட்சி தந்தார். 'இப்போது என்ன செய்யப் போகிறாய் பெண்ணே?' எனக் கேட்பதுபோல் உணர்ந்தேன். ஆனால், எனது அன்றாடக் கொடுமைகளைப் பற்றியே நினைத்துக்கொண்டிருந்த நான் அதை அப்போது அலட்சியப்படுத்தினேன்.
இதற்கு மேலும் என்னை துன்புறுத்தினால், தற்கொலை செய்துகொள்வதென முடிவெடுத்தேன். இந்த நிலையிலேயே மேலும் 2 ஆண்டுகள் கழிந்தன. நான் நடைப் பிணமானேன். மற்றவர் எதிரில் இன்னமும் இதைக் காட்டிக்கொள்ளாமல் நடித்தேன். 2009-ல் என சக ஊழியர் ஒருவர் என் மீது அன்புகொண்டு நண்பராகி, எனது இரகசியங்களை எல்லாம் அறிந்ததும், எனக்கு பாபாவைக் காட்டினார். இவரே உன் பாதுகாவலர் எனவும் நம்பிக்கை தந்தார்.  எனது இன்னொரு தோழியும் பாபாவையே உனது நண்பராக, அன்பராக, பெற்றோராகக் கொள் என அறிவுறுத்தினாள்.  காலை முதல் மாலை வரை செய்யும் அனைத்துச் செயல்களையும் பாபாவுக்குச் சொல்லிவிட்டே தான் செய்வதுபோல், என்னையும் மாறச் சொன்னாள். நானும் அதன்படியே நடந்தேன்.  ஆரம்பத்தில் ஒரு படத்திடம் பேசுவது ஒரு மாதிரியாக இருந்தாலும், நாளடைவில் இது பழக்கமானது.
எனது நண்பர் காட்டிய வழியில் ஒருசில சேவை நிறுவனங்களையும், நம்பிக்கை தரும் செய்திகளையும் படித்து, ஒரு பெண் எப்படித் தன்னைத் தற்காத்துக்கொள்ள முடியும் என அறிந்துகொண்டேன்.  இவையெல்லாம் பாபாவின் அருளே. இவரே என்னை இந்த தேவதூதர்களிடம் அனுப்பி நம்பிக்கை ஊட்டியிருக்கிறார். இதன் மூலம், இறுதியில் என் குடும்பத்தாரிடம் நடந்த அனைத்தையும் சொல்லும் தைரியம் வந்தது. ஆச்சரியப்படும் விதமாக,அவர்கள் என்னைக் கடிந்துகொள்ளாமல், எனக்குப் பக்கபலமாக வந்தனர்.
2009-ல் காவல்துறையில் புகார் செய்தபின், இப்போது என் பிரச்சினை தீர்ந்து விட்டது. இந்த நிகழ்வுக்குப் பின் எனக்கு பாபா மீதான ந‌ம்பிக்கை உறுதிப்பட்டுவிட்டது. எத்தனையோ விதத்தில் அவர் எனக்கு உதவி செய்த போதிலும், இன்னமும் என் நம்பிக்கை அவ்வப்போது சறுக்கத்தான் செய்கிறது. ஆனால், பாபா எனக்கு மன வலிமையைத் தந்து என்னைக் காக்க வேண்டுமென அவரிடம் வேண்டிக் கொள்கிறேன். நம் அனைவருக்கும் அவர் ஆதரவாய் எப்போதும் இருக்க வேண்டுமென வேண்டிக் கொள்கிறேன்.
ஓம் ஸாயிராம்.

Loading
Live Darshan Time 4 A M.To 11.15 P.M.(IST). Live Darshan Can Be Viewd Only In Internet Explorer.

Message Here.